yarali uzaktan kumanda

* otomobil kapısı kapatma davranışının kişilerle ilgili yorum yapmada hep yardımcı olduğuna inanmışımdır. misal kapıyı tek seferde tam kapatamayan temkin, tereddüt ve tedbir sahibi kişinin de, hayvan gibi kapıyı çarpıp şoförün bakışlarına maruz kalmaktan kaçarı olmayan gamsızın da hayatta başarılı olamayacağından korkarım.

* herkesin birbirine ayar verdiği platformlarda bulunurken ayar veremeyen yapım bende sıkıntı yaratmıştı zamanın birinde. nasıl etkilendiysem rüyamda bile birilerine laf sokmaya çalışıyor fakat başarılı olamıyordum. bir gün rüyamda iki kedi gördüm, çiftleşiyorlardı. mart ayı dün bitmişti halbuki. yanlarına gittim. '' koca mart yı yetmedi mi lan şerefsizler'' diye haykırdım. döndü erkek olan '' 1 nisan şakası bolum hemen de oltaya geldin, kameralarımıza el salla'' dedi.

* beni hayata karşı soğutan max, magnum gibi çikolata kaplı dondurmalarının çikolatasını komple yere düşüren çocukların üzüntüsüyse, hayata bir nebze bağlayan da ertuğrul sağlam'ın beşiktaş gol attıktan sonra iki elini havaya kaldırıp ''gol be'' şeklinde yaşadığı çocuksu sevincidir.

* eldivenin uçlarını kesme modası yeni başlamıştı o zamanlar. bizim halısaha maçlarımızda kalemize geçen arkadaş da özenmiş buna. kaleci eldiveninin uçlarını kesmiş bütün. daha maçın başında gelen topa çift yumruk yaparken parmağı kırıldı, parmağın iki tarafına dondurma sopası koyup alçıya aldılar.

* mahallede bir terzi muhittin var. bazen kıraathaneye sırf onu dinlemek için gidiyorum. muhtelif kuş sesleri çıkararak ötüyor. hem nasıl ötmek. geçen yine gittim 51 oynuyorlar. baktım tabelaya bayağı öndeler keyfi de nasıl yerinde öttükçe ötüyor. son el dağıttı kağıtları öterek. koltuğundaki adam çektiği ilk kağıda, -muhittin'e bakarak ve bülbül gibi öterek- elden barajlı bitti. oyun terzilere kaldı.

* okulda insanları birbirine benzetme furyası başlamıştı her nasılsa. bende o yetenek olmadığından olsa gerek muhabbete katılamıyordum. benzetemiyordum kimseyi kimseye ama pusudaydım. öğle yemeğine giderken bir gün hisarda yanıma yanaştı gruptan biri ''zico - george w. bush'' dedi ve gitti. canım sıkılmıştı verecek karşılığım da yoktu. derken yanda uzun sarı saçları ve yuvarlak gözlükleriyle park yapmaya çalışan jeepin şoförüne takıldı gözüm. aha dedim, ''bulutsuzluk özleminin solistine benziyor adam''. sonra arkadaşlar gitti fotoğraf falan çektirdiler. kendisiymiş.

* küçükten beri kafama takılan bir soru yedi bitirdi beni de cevabını hala bulamadım. hababam sınıfı serisinin bir bölümünde tarih hocası kel mahmut'un dersinden hababam sınıfı kopya çeker soruların yanıtlarını satır satır yazarlar, hafize ana da kağıtları değiştirir. sonra kel mahmut gelir ve'' herkese 10 yalnız şaban'a 2 verdim'' der sebebini de 4 virgül atlamasına bağlar. ya arkadaş 4 virgül atlamak nedir? 100 lük sistemde bir insanın 80 puanı kırılır mı lan virgül yüzünden.

* evimizdeki uzaktan kumandayı çok kıskanıyorum. sanırım babam onu benden çok seviyor. sürekli birlikte vakit geçiriyorlar. elinden bir an olsun düşürmüyor onu. bunlara tahammül edebiliyordum ancak son yaşanan olay bardağı tam anlamıyla taşıran nokta oldu. kumandaya olan kinimden mi bilmiyorum kanepeye atarken onu, önce duvara vurmasına ardından da beton zemine sertçe düşmesine sebep olmuştum. çarpmanın etkisiyle sanıyorum, pil kapağı kırıldı, tutmuyor. ertesi gün geldiğimde babamın kırılan kapağı yara bandıyla tutturduğunu gördüm. o denli bir kıymet veriyordu ki bir canlıymışcasına pansuman yapıyordu adeta. ben ufakken dizmi yaraladığımda görmedim lan o muameleyi. ama kafaya koydum ilk elime geçen fırsatta hayatını sikicem o kumandanın.

oh be...laflog okudum...
dün de, bugün de...

hanım koş trilli tespitleri patlatmış!