kainatın şereflisi der bir kutsalda. bir kutsalda ise evrimleşmenin son aşaması olarak geçer.
ikisi de aynı mı. verilen değer, görevler, davranışlarının boyutları, bakış açıları...
insan çeşit çeşit mi, yoksa fotokopi gibi mi?
aynı kağıttan değil belki, iki, üç, beş on... yine de sayılabilir. öyle hepsi farklı, yok ayrı ayrı düşünceler, duygular. palavra. ya bir siyasi görüşe bağlanmak, ya dini, ya da hiçbir şeyle ilgilenmemek. (bu kısım insan olarak nitelemeliyse, sadece şekilsel bakımdan)
saplantılarla kalıyoruz her dönemde. sürü psikolojisi. evrim bazen doğruyu söylüyor galiba. ama maymun değil de koyun daha mantıuklı gibi.
her kişinin üstünde bir amir, sürekli baskı altında, endişeler, çıkmazlar. ne yaptığından ne giydiğine kadar herşey, hayatının her alanı önceden belirleniyor. kimi buna moda diyor, kimi trend, kimi in-out...
ötekileşiyor ve ötekileştiriyoruz. farkında olmadan ama büyük bir hazla. konuşmak değil, nefes almakta bile zorlanıyoruz.-insanı insan yapan düşünmesi mi, düşünen birşey varsa o artık buralara uğramıyor-
insan mi
1.
