<bkz: ben bugün bunlardan gördüm>
efenim, öss’ye bir kez daha "önemli olan yarışmak" mottosuyla ve "niye giriyosun lan?" şeklinde sorulara "hiiç ipneliğine" diye cevap verme amacıyla girmeye karar verdim. en yakınımdaki başvuru merkezine, bildiğin okul bu başvuru merkezi deyince daha bi ciddi oluyo, neyse gittim. kapıdan girmemle birlikte sanki etrafımda liseli vardı ya ah o liseli, kısacık etekli dar elbiseli klibi çevirilmeye başladı. her bir yanımdan liseli hatunlar hızla akıyordu.okul kıyafetinin büyüsünü kaybeden gözlerim bir o yana bir bu yana bakarken aynı zamanda yanıbaşımdan akan giden liseli vardı ya ah o liseli kızların "şşş çocuğa bak", "uuu saçlara bak", "hşş bonusa bak", şeklinde sözlü tacizlerine maruz kalıyordum. bu tacizlerin bünyemde yarattığı şebeklik etkisiyle başvuru merkezinde başvuruyu nereye yapacağımı bulamadım. en yakınımdaki liseli vardı ya ah o liseli hatuna sormaya karar verdim.
ben-pardon, * öss başvuruları hangi nerden yapılıyodu acaba??*
liseli vardı ya ah o liseli hatun- öss mii?hmm şeyy, öss’ye mi girceğn kiye??*
ben-evet, ne taraftaydı? (burda muhabbeti uzatma gibi bi amacımda var aslında ama ulan başımızı belaya sokmayalım şimdi diye düşünüyorum bi yandan da.bide böyle ilgilenmiyomuş havası yaratıyorum kendimce.)
liseli vardı ya ah o liseli hatun-ben seneye girceğm yaa.yaa şey şu taraftaydı galiba.*
ben-hmm öyle mi..* peki o zaman sağol, iyi günler.
liseli vardı ya ah o liseli hatun- ıpmhh, peki hoşçakal
ben-(mahzun kırmızıgül dönüşüyle) sen de!
işte böyle, sonra döndüm arkamı aras dağlı gibi yürümeye başladım. sıranın uzunluğunu görmemle omuzlarımın çökmesi, kenan ışık ses tonum, aras dağlı karizmam birden yitip gitmesi bir oldu. "pardon kardeş bu sıra öss şeysi mi yau?" diye sormamla birlikte evet ağbi cevabını almam beni büyük bir buhrana sürükledi.sırada beklediğim süre zarfında gördüğüm liseli hatunlar her ne kadar üzüntümü sıkıntımı bir nebze olsun azalttıysa da sıranın bir adım bile olsa ilerlememesi beni tekrar hayatın gerçeklerine acımasızca itti.
liseli hatun
1.
