efenim günlerden birinde, yanılmıyorsam ramazan ayı içerisinde olan bi gündü, pek muhterem babam yemeği yememize müteakip de haydi diyerekten camiiye gitmek icin ayaklandı.polat alemdar paltosunu giydi, atkısını taktı.
tam evden çıkacaktı ki koltukta iki büklüm yayılı halde yatay konumda mevzilenen oğlu muselem'i gördü.kafasından bizim oğlanı da camiiye götüriyim diye düşünmüş olacak ki birden ansızın ağzından şu cümleler döküldü?
mustafa hadi gelmiyomusun camiye??
bendeniz de sorunun verdiği şokla ve de yayılma pozisyonumdan kaynaklanan rahatlıkla tam olarak ne cevap vereceğimi bilmeden, nasıl bir mazeret uyduracağımı düşünemeden babamın gözlerine baktım ve...
hangi camiye?
dedim.
evet.hangi camiye?ama beklenen cevap bu değildi, çünkü bu cevap değildi.5 kişiden oluşan ev ahalisi bu cevap-aslında soru- karşısında şaşırarak muhabbetin döndüğü tarafa doğru kulak kabarttılar.aslında soru olan cevap karşısında şaşkına dönen baba y.k yatay konumdaki mustafa nın gözlerine baktı, baktı, baktı..hey allahım der gibi kafasını salladı ve çıktı gitti evden.yaa.böyle oldu aynen.tabi sonra geriye kalan tüm ev halkı yarılmıştır.ne olup bittiğini anlayamadan baba eve gelmiş olay sükünetle nihayete ermiştir.
aslında böyle anlatınca pek komik olmadı ama.ahaha
etiketler: cami