sümeyye benim ikiz kardeşim. ikizim evet. yalnız kendisi anne karnındayken ölmüş. farkedememişiz. edememişler daha doğrusu. o ara biz içerde olduğumuzdan ben biliyorum durumu yalnızca. bizimkilerin hala haberi yok bi ikizim olduğundan.
rüyalarımda birlikteyiz kardeşimle. siyam ikizi değildik biz birlikte olduğumuz zamanda da ama rüyalarımda siyam gibiyiz. kardeşim hep yanımda. türlü atraksiyonlarda bile yapışıktır omzuma.
sürekli asansörle düşüyorum mesela, sümeyye hep yanımda. bi anda kendimi bi viyadükten yürümeye başlayıp da, bi dağın zirvesinde buluyorum, seri adımlarla, üç harflilerin hızında adeta. sümeyye de benimle. ayrı hareket etmemize imkan yok. kardeşim tıpkı ben. onun da düz siyah saçları var. onun da omuzları benim gibi. omzumun üstünden görüyorum onu hep. daima sağ tarafımda. hikaye ya da benzetme değil bunlar. olduğu gibi. daima ama daima sağ omzumun üstünden baktığım bir açı ile görebiliyorum kendisini. çiçekli bi evin bahçe duvarında buluyorum kendimi aniden. kardeşim de yanımda. körolmayasıcanın kardeşi nası sığışabiliyosun bi adımlık bir yerde yanıma? hayır koşuyorum bi de.
ama hakkını vermem lazım canım kardeşim. korkup kaçtığım şeylerde de hep yanımdasın. güven veriyorsun.
sümeyye adını da şimdi koydum. daha önce bir ismi yoktu. anlamını bilmiyorum sümeyye' nin. hatta sümeyye diye bir isim var mı onu da bilmiyorum. en yakın hümeyra vardı bildiğim, ama sümeyye yok. kesseler çocuğuma da sümeyye adını falan koymam. ama kardeşim sümeyye işte.
ben uyurken hep yanımda. uyandığım zaman ise asla yok. ben uyanınca da o uyuyor her halde. e iyi de adil değil ki. ben uyurken sen benim yanımdasın, sen uyurken ben senin yanında olamıyorum ki kardeşim.
sana bi şey olmaz gerçi, yorulmazsın, üşümezsin, acıkmazsın.. di mi be?!
etiketler: bos