lafmacun org

demiştim ya daha önce, günlerdir bunalımın eşiğinde seksek oynuyorum, taşım çizgiden düştü düşecek.

hayatımdaki tek akıcılık lafmacun.org un sol layeri. n’oluyo amnskym ya nee!

hayat her gün yaşadığım deja vu dan ibaret. aynı koltuk, aynı duvar, aynı..

dengesizliğim.. çok vefakarsın yahu. bak şimdi de iş makinalarının zincirlerine özendim mesela..

en güzel istanbul şarkılarını söylesem, istanbul’ a dertlensem.. e iyi de ben istanbul’ u sevmiyorum ki. milli oyunların heyecanı bile yok içimde zaten. ruhsuz bir odunum. uzatmalarda atılıp da gol olamayan penaltı atışı gibiyim.

içimdekiyle çekişmekten sıkıldım hem.

toki den ev alanların hiç de ihtiyaç sahipleri olduğuna inanmıyorum. yalancı mısınız siz bi.. nası bi.. pezevenk misiniz ya! gözümüzün içine bakıp yavşak yavşak sırıtarak yalan söyleyenlerden sonra ben nasıl gerçek ihtiyaç sahiplerini tenzih edeyim ulan vicdanımda!

sevmiyorum ama hoşlanıyorum..

aşık değilim de gitmeni de istemiyorum..

gitmeni istemiyorum ama fazla etrafımda da dolanma..

"ama götünü yiyim ayağıdır. kendinden önce söyleneni piç eder, yalan eder.." çok doğru. zekasına hayran olduğum adam söylemiş idi bunu. öğretmiş idi daha doğrusu. o zamandan beri dikkat ediyorum bu dediğine güzel gözlüm. hahaytt, o kendini biliyo vurgusu yaptım. hem de anlayana yazıp sonuna iki üç nokta koymadan.

şeker kullanmıyorum ben, zaten şeker kullanacak bi şey de yiyip içmiyorum. çocukken 45lik kasetlerin içindeki zımbırtıyı söküp kendine saç yapan çocuk neslinden geldiğim için bu saçma yazıyı uzatıp duruyorum. saçım çok olsun diye yani.

şeker kullanmıyorum ben, zaten şeker kullanacak biş.. zaten ağzımın tadı son derece yerinde.

şu sıralar kanarya ile saka arasındaki farkları toparlamaya çalışıyorum kafamda.

kanarya tam bir salon kuşu. görünüşü, ötüşü ile tam salonluk. yumurtadan çıkmamış da fabrikasyon olarak kafese girmiş gibi. sakanın tüyleri ise içanadolu motifleri kondurmuş üstüne, ötüşü de kırların ta kendisi zaten. hani filmlerde falan dağ bayır manzaraları akarken arka planda cik ciiirrik öter ya, öyle işte.

beni okutan türk dili ve edebiyatı öğretmenlerine yazıklar olsun.. girişim yok ki gelişmem olsun, ana fikrim yok ki sonuçlandırmam olsun.

hepinizi tek tek çıkartıyorum hayatımdan. üçer beşer ekliyorum, birer birer çekip çıkartıyorum. inatçı diş gibisiniz vesselam, kerpeten kırıyorum.

betimlemelerimin ağzına sıçayım. gizli gizli betimleyip yazıyorum bazen bi yerlere, okuyup okuyup özlüyorum. gerizekalılığım bu benim. kafamı hapsettiğim kayıtlardan dışarı uzatsam betimlemeler yerine asıllarını göreceğim ya her şeyin.. şenlikler başlamış, gidip bir iki resim çekeyim, buraya gelmeden önce ruhum sıkı sıkı tembih etmişti, gittiğin yerlerden bolca resim getir diye.

bi iki hava al , çık gez bişeyin kalmaz. benim kalmadı ordan biliyorum . sağol :)

ne bileyim.

arada olmuyor mu sanki ,herkese yani.

oluyordur diyelim.

kimse özel sanmasın kendisini.

o çok fenadır işte.

kimseye özel yalnızlıklar , özel acılar biçilmemiş.

böyle bilip genelliği üstüne almak , geçerliğini beklemek en iyisi canım.

yoksa zor.