gece başladı mı ne kadar haykırsan da geri dönmez güneş. yarın başka maskeyle tekrar doğacak belki, ve sen bilemeyeceksin değişen o mu, sen mi...varlığın üstünde sanarsın gerçeği, ama bilemezsin varlıklardan öteyi. gözlerin değil, ruhun açılır en geniş ufka.. varlığın değil, yokluğun uzanır en büyük aşka.. kaldırıp kutulara saklarsın zamanı, pusulalara yer yok artık ve meridyenlerin hiçbir anlamı yok haritada. sen uçtukça çılgın sulara, hasretliği öğretirsin, her durulduklarında aradıkları artık sensin..
milyonlarca hayat akar gider arabaların durduğu anda bile .. ve sayısız güzellik vardır ışıkların hareketlerinde. asla sesi duyulamayan kelebekler gibi, zamana kıstırılmış varlıkları, yokluklarıysa sonsuza eşdeğer.. çünkü karanlık korku verir, sessizliği bir taşın hızıyla ayna üzerinde kırar, ve yeniden temizlenebilmek için aydınlığı arar..
dokunulacak hiçbişey yoktur karanlıkta, eğer dokunamıyorsan gözlerinin algılayamadıklarına. ve bir küskünlük değildir oturan karanlığın kaldırımında; ayakları toz toprak olmuş bir yaramaz çocuktur, elinde dünyanın en güzel dondurmasıyla.. yıldızları vardır gecenin, dünyada olmayan birçok şeye sahiptir hediye torbalarında..sen sadece hayal edersin gitmeyi ay’a. oysa gece hep besler yüreğini, kimse dokunamaz o sakladığı aynaya.
haberler uçuruyorum kelimesiz, kelimeler bulutlarda kaybolur diye..gölgeler düşürüyorum her köşeye, bana yabancılık çekmesin diye... korkmak erdemdir bazen; bitirebildiği güzellikleri seversen. elinden alınan en büyük öksüzlük rahminde saklıdır kadının, her arzu ettiğinde kendi içinde yeniden doğsun diye..bitirilen hiçbişey yeniliklere engel değildir; hiçbişey eskiyi aratmasın diye. zincirler gibi bağlanır bulutlar gözlerine her ağladığında zincirler boşalır, sarkar aşağıya.. katil bir balina olur komedi, karanlığa sığmadığı için.. ve her güneş ölü doğar, yeni gün insanlarını sana susatsın diye.
0707
minorden sonra ikinci ses
1.
