demogojidir en iyi bildiğim, drama dersi alırken dilenci edebiyatı yapmaya başladım.
öz eleştri değil benimki bir çuvaldızım da yok hem de. düşün yani!!
sevdim sandım..egolarımmış ağladıklarım.. çok çok sonra anlamadım.hemen gözüm kuruyup başka birini görene kadardı.
özledim sandım birilerini, canım makarna istiyormuş, özlemle iştahı bile karıştırdım.
paylaşmam-paylaşamam dedim, aldatıldım, sadece gözümü kırpıştırdım. unuttum, o kadar ki ne olmuş bile diyebildim.
elini tuttum insanların, istemedi tenlerini tenim. iğrendim hatta.
karanlıkta oturdum ışığı bile aramadım. ışıksız bile olur dedim.
yemek yemedim, acıkmadım bile, susamadım, zorladılar size ne dedim.
histeridir belki duygularım o anda.. aman ne olmuş? kime ne dedim aynı yoldu tek yoldu benim yolum.
kimseyi ilgilendirmez, ilgilenmeye hakkı olmaz hayatım..
sevmek istediğim, sevince yorulduğum, üşendiğim, nefret saçtığım, hastalıklar, ifritler, sevecenlikler aslında kırılganlıklar, üzüntüler, yalnızlıklar...
çalıştım, egosuz, parasız, yardımsız... bıraktım aynı zamanda..
bıraktım peşimden gelenleri öylece ortada, umursamadım. ilgilenmedim. ilgilenmiyorum. ilgilenmek istemiyorum. istemiyorum..
senden sonra.. ben insan olmayı bile unuttum...
evet! nasıl?
ben dramayı seviyorum ya..:)
işte bak... delirdim bir de...
sen neler yaptın banaa....
ahah.. tamam sustum artık ciddiyim.. :))
eheh... drama drama drama....seni seviyoruz drama!!
içim acıyo canım sevgilim..
lan tamam..şimdi ciddiyim..öhhöhöööö
tamam..olayın özü şu ben ...neyse.. eğlendim -- o kadar :))
arsızlık işte :p
etiketler: demogoji anacim