ıslak odunu kezzapa batırıp dövülmesi gereken kızlardır. (çok duygusalım şuan!!)
erkeğiz ya, seviyoruz sonuçta. hoşlanıyoruz falan. hatta bazen öyle oluyor ki, "lan kıza bak mınakoyim sümüğümü atmam" dediğimiz hatunlara gönlümüzü kaptırabiliyoruz. dedim ya, erkeğiz.
işte bu hoşlaşma süreci esnasında, erkek beyni işlevselliğini yitirir. dünyevi şeylerden giderek uzaklaşılır. kızın en küçük hareketi bile bu hoşlaşmayı aşka dönüştürür. saçmasapan şeylerden umutlanıp ilişkinin artık kaçınılmaz olduğu düşünülür. objektif gözle bakılamaz olaya. işte en büyük yanılgı da burdadır.
artık erkek kıza karşı bu duygularını belirtmeye karar verir. yavaş yavaş hislerini kıza hareketleriyle olsun, söylemleriyle olsun belli etmeye başlar. mesela bir erkeğin bir kıza "canım" diyebilmesi bir devrimdir. bunu öncelikle başarmak lazım. bundan sonra iltifata girmek gerekir. ancak karşınızdaki kız moron altyapısı olan bir varlık ise aranızda şöyle bir konuşma geçebilir;
- çok güzelsin.
+ biliyorum.
- (aa kaldım amınakoyim) ..
+ neyse ben kaçar görüşürüz.
- eöö.
arkadaşlar bu kızları sikmeyin, bunlara prim vermeyin. vurun tekmeyi gitsinler. ciddiye alınmadıklarını gördükleri zaman bu otistik davranışlarından vazgeçeceklerdir. bu kendini beğenmişliklerinden onları kurtarmak yine bize düşüyor. az çok demeyelim boş geçmeyelim a dostlar.
<bkz: yaralıyım>
#935747