bildigin atlamak.
gelin kapisalim, cogunuzdan daha iyiyimdir bu konuda. mal miydim, manyak miydim bilemiyorum; ama babamin bana "seninle rus sirkine tatilicaz" demesi yüzünden oldugunu düsünüyorum hep bunlarin. balkon demirlerinin disinda yürümekten tut da, babamin ellerinden tutarak onun üzerinde yürüyüp sonunda iki takla atip yere inerek reverans yapmamin sebepleri illa ki bunlardi.
16 basamaktan olusan bir merdivenimiz var. yukarisi karanlik, asagisi aydinlik. evvela trabzanlardan kayarak basladik iste, ufaktan...sonrasinda dört merdiveni atlamak düstü aklima, derken bes, alti...böyle böyle ilerliyorum. annem görse iki tane cakar uratima, alirim cevabimi otururum bir güzel. ama yok, onun kapiyi kapatmasini bekliyorum, sonra denemelerime devam ediyorum...basta altidan sonrasindan hayli tirsiyorum. yedi sekizde trabzanlara tutunmayi deniyorum. artik mahalledeki cocuklari apartmana cagirip "bakinsaniza lan! ben sekiz basamaktan tutunmadan atliyorum!" diyorum...panayir yeri gibi oluyor apartmanin ici, teyzeler kiziyorlar falan. annem hala ne yaptigimin farkinda degil...
ipnenin teki kendi apartman boslugunda cok calismis olacak ki, dokuzuncu basamagi da trabzana tutunmadan atliyor. artik bir güc gösterisi haline dönüsüyor bu...derken yaklasik iki aylik yogun bir yaz dönemi kampindan sonra 16 basamagi evvela trabzanlara tutunarak bir maymun edasinda atliyorum ve sokaga birakilmis üc adet sünger yastigi merdivenlerin sonuna koyarak on alti basamagi da trabzanlara tutunmadan atlama calismalarina basliyorum. artik beni tutabilene askolsun. eve cesitli yerlerimde morluklarla gidisimi anneme "saklambacta düstüm" falan diye yutturuyorum, oysa o temizlige basladigi gibi apartman icinde "hadi kali, yaparsin sen lan. apartmanimizin gururu" diye tezahüratlar esliginde maymunluk yapiyorum.
derken o dokuz basamagi da atlayan cocugu cagiriyorum. olimpiyat düzenliyoruz, adi bile var: apartmanlar arasi merdiven inme olimpiyatlari!
neyse iste, evvela bir basamak derken iki, üc...bunlar cocuk oyuncagi...
sira onuncu basamaga gelince süngeri yerlestiriyoruz. asagiya inislerde ayaklarimiz yerden kesiliyor yavas yavas, dirseklerimiz süngerlere sürtülüyor, cekyat yanigi misali kayiyoruz...
on besinci basamakta o pes diyor...onlarin apartmanin on besinci basamaktan sonrasinin döner sekilde ilerlemesi benim avantajim oluyor ve ben on alti basamagi da tek hamlede hicbir yere tutunmadan atlayarak mahalleli cocuklarin gözünde bir halk kahramani oluyorum...
simdi bakiyorum da, iki yil evvel evime en son gittigim zaman trabzanlardan kayarak ineyim dedim, ona bile büzük fazla müsade etmedi... ben kücükken cok cesurdum...
#932545