1896 yılında yazılmış, konstantinos kavafis şiiri.
düşünmeden, acımadan, utanmadan
kocaman yüksek duvarlar ördüler dört yanıma.
ve şimdi oturuyorum böyle yoksun her umuttan.
beynimi kemiriyor bu yazgı, hep bu var aklımda;
oysa yapacak bunca şey vardı dışarıda.
ah, önceden farketmedim örülürken duvarlar.
ama ne duvarcıların gürültüsü, ne başka ses.
sezdirmeden, beni dünyanın dışında bıraktılar.
#926686
