anlatacağım olay garip değildir belki dünya standartlarında, ama türkiye için oldukça gariptir. ama yine de biz garip karşılamamalıyız.
19 mayıs 2008, saat 04.30 civarı, istanbul
odanın biraz havasız ve sıcak olduğunu düşünerek biraz da çayın etkisiyle artan hararetimi bastırmak için camı açıyorum. oldukça karanlık olan dışarıdan bir anda önüme gelen şey beni ürkütüyor ve kendimi geri atıyorum hemen. daha sonra dikkatlice baktığımda bunun bayrak olduğunu fark ediyorum. türk bayrağı. hemen gözümün önüne televizyonların kendi amblemlerinin olmadığı köşelere yerleştirdikleri bayrak ve atatürk resimleri geliyor. "evet bayram günü bugün" diye düşünerek tekrar oksijen almak için cama çıkıyorum. bayrağın büyüklüğüne de bakıyorum kendimi hafif öne çıkararak. oldukça güzel bir bayrak, hatta kırışıklık falan da yok üzerinde. üst komşu ne güzel geceden asmış diye düşünürken, "aaaaaa" diyorum içimden. benden üstte sadece bir kat var. ve o katta da fransız bir amca oturuyor.
ulus-devlet olduğumuzu hatırladım ben yeniden. size de hatırlatmak istedim. türkiye cumhuriyeti vatandaşıyız. ırk falan hikaye. ben zaten söylüyordum bunu ama, komşumun da böyle olduğunu görmek harika bir duygu.
#923826