her insanın hayatına bunlardan birkaç tane mutlaka girip çıkmıştır. girip kalanını görmek zaten pek mümkün değildir.
keyf ehlindendir bunlar. varsa yoksa rahatlarıdır. ipiyle kuşağı, sikiyle taşağıdır.
sürekli bir yerlere geç gider/gelir bunlar. sonra da hiçbir şey yokmuş gibi "n’aber yeaaa" diye girer hadiseye. "özür" yoktur lugatlarında. zaten ağızlarına da pek yakışmaz, eğreti durur. "nerede kaldın be olm" diyecek olsan zaten konuşmaya "ya sorma ya" diye girdiğinden bütün şevkin kırılır, küfür bile edesin gelmez bunlara. zaten ettiğin küfür de bunun hiçbir yerine değmez, umursamaz ya bunlar.
birçok insan imrenir bunlara. "ah keşke ben de senin gibi olabilseydim" gibi yaklaşımları olur yüzlerine karşı bu imrenlerin fakat aynı imrenlerin bu insanların arkalarından "ya bırak şu koduğumu bu ne rahatlık, bu ne freelik siksen umurunda olmaz bunun" gibi şeyler söylendiğine de şahit olmadım değil hani. ben oldum.
sosyalist/emekçi geçinip konformist yaşayanları vardır ki bunu başka bir başlık altında şeyederiz artık.
#916891
