bilmem ne olarak polat alemdar' dan çok çok farklı bir polat alemdar' dır.
bir kere kulağına bir anda nereden geldiğini anlamadığı bir ney sesi gelir. böyle içlenir anında , duygusallaşır. ellerini bağlar.
ardından ömer babadan bir anda ;
- hazreti süleyman bir gün evinin çevresinde....
tarzında hikayeler gelir. polat hemen kulak kesilir, pür dikkat dinlemeye başlar. ve sonunda ;
+ ben ne hazreti süleyman' ım ne de bir başkası .
der. genellikle bu ve buna benzer bir şeyler geveler. ömer baba' da zaten polat' ın sözü bittikten sonra hemen yapıştırır cevabı. neyse konu ömer baba değil zaten.
en naif, en sakin polat alemdar' dır ömer baba' nın yanındaki polat. böyle acıklı durumlarda sıçıyormuş gibi ağlayan bir kıvamda değildir ya da tepesi attığında gözlerini pörtleten bir durumda da değildir. elinde çayı, göbek deliğine kadar çektiği pantolonu ile sessiz sakin ve bir o kadar da kuzu polat'tır o.
geçenlerde bile ;
- memati yi mi verdin ?
+ memati yi verdim.
gibi bir diyalogda nasıl da kedi gibi olmuştu hala gözümün önünde. öyle işte.
#913565