istanbul otobüs işletmelerinin sıkı denetimleri ile sağlanır. her otobüste mutlaka minimum bir tane olmak üzere çocuk bulundurulmasıdır. bu çocuk başlarda çok şirin gözükür, etrafına gülücükler saçar. lâkin zaman geçtikçe içindeki şeytani ruh dışarı çıkmaya başlar. önce sorularını tüm otobüse dinletir.
- anne bu ne?
+ deniz.
- niye mavi?
+ su mavi çünkü.
- niye?
+ eşşeğin zikinden dolayı. denen ana kadar sürer bu soru faslı. eğer yeterince tatmin olmazlarsa bu eşşeğin zikinden bu sefer de karınları acıkır, olmadı mı, mideleri bulanır. yine de yolculuğu piç etmekten vazgeçmezler. en büyük numaraları ise ağlamaktır. ağladıkları anda yanlarındaki ebeveyn, yavruacağa acır ve her dediğini yapmaya çalışır. tabi ki bu da o ana kadar yaşananların sadece başlangıç olduğunu gösterir.
(bkz: welcome to real world)
#897055