bir şeylere sığınmak istediğimiz zamanlarda, şarkılardır genelde imdadımıza yetişen.hani dinlerken; "şuna bak yaa, tam beni anlatıyor" der ya insan bazı bazı, o şarkıyı dinleyen binlerce kişinin de aynı şeyi düşündüğünden bi'haber.işte böyle zamanlarda bir şarkı bulup, onu dinleriz günlerce bıkıp usanmadan.
ama bazen de bildiğiniz yol işe yaramaz.daha doğrusu siz uğraş verirsiniz ama olmaz işte.algınız seçiciliğini kaybetmiş gibi dinlediğiniz hiçbir şey size keyif vermez öyle zamanlarda.bu sırada araya bir ikinci kişi girip size şöyle der:
"hey dostum!gerçekten vahim durumdasın."
evet öyledir de.yani öyle bir girdaba girmişsinizdir ki; bütün şairlerin dedikleri, şarkıların söyledikleri yalan gelir, yetersiz kalır.sizin hissettiklerinizi anlatan hiçbir şey yok mudur?
işte, öyle anlarda "yok" zannedersiniz.bu halet ne kadar sürer bilinmez.bilmediğiniz için de daha kötü hissettirir aslında.
işte bu belirsizlik döneminde, şarkıların başka taraflarıyla ilgilenmeye başlarız.ki bu da müziği olur genelde.kulağını sözlere tıkayıp, müziği anlamaya çalışır ya da enstrümental dinlemeyi sıklaştırır kişi.daha iyi olur sanki böyle.müzik ruhunuza işlerken yavaştan yavaştan, siz de iç sesle sohbet ederek sözleri yazarsınız.öyle gider işte..
ayrıca bonus olarak da şu var;
<bkz: şarkılarım senindir>
#880248