evin balkonundan bir bahar günü karadeniz semalarında zıplaşan yunusları, chuck ve babachuck en sevgi kelebeği halleriyle izlemektedirler. gönlü sevinçle dolup taşan, gönül şelalelerinde kuşlar uçusan chuck, bu heyecanını babachuck ile paylaşır;
- aa baba ne kadar güzeller de mi ne güzel zıplıyolar !
babachuck’ı düşünceli bir hal alır, ve olayın bütün romantizmini kaçıran o cümle dudaklarından dökülür..
- ama oğlum hamsileri hep bu orospu çocukları yiyomuş biliyon mu..
yunus, o gün chuck’ın gözünde şerefsiz götveren ve pis bir hayvana dönüşmüştür.. o günden sonra ne kadar hoplasa da zıplasa da.. nafile..
#859652
