sürekli "ben bu topraklarda en çok okunan yazarım" cümlesini kuran beş para etmez yazar.
gündeme gelmek için popüler olan her neyse onun hakkında ahkam kesmek gibi bir alışkanlığı vardır. bir yandan nasyonel sosyalizmi solculukmuş gibi yutturmaya çalışırken popülizmin çanağından beslenmeyi ihmal etmez.

hrant dink'e hayattayken demediğini bırakmayıp öldükten sonra "o bu toprakların barışçı çocuğuydu" deme kaypaklığının üzerinden çok geçmedi daha. ağzından hiç eksik etmediği "barış, sevgi" laflarını kalbine koyamamış, sakız niyetine kullandığı "mevlana, yunus emre" gibi şahsiyetleri hiç anlamamış, gittikçe eriyen bir dinozorlar güruhunun belki de son temsilcilerindendir kendisi.

aslında nihat genç'e kızma nedenim ideolojisi değil. iyi bir yazar olduğunu da kabul ediyorum hatta. fikirleri de beni zerre ilgilendirmiyor. şüphesiz ki daha çok nihat genç'ler salyalar saça saça, inleye inleye ölürken dünya dönmeye devam edecek, birileri kudursa da, köpürse de global bir köy haline gelecektir. (soros'un köpeğiyim, ondan neo liberalizmden bahsediyorum evet) ama nihat genç'e olan asıl hıncımın sebebi ikiyüzlülüğü, faşistliği ve ideolojisini savunurken sağa sola bok atmadan iki dakika bile duramayacak kadar sığ olmasına rağmen lise talebelerince "entelektüel" kabul edilmesi. okuyun nihat genç'i, hatta tapın önemli değil; ama fikir adamı yakıştırması yapmayın. eğer sizin "fikir adamı" bareminiz buysa, önünde düğme iliklemek için seçtiğiniz adam(!) buysa; hiç kusura bakmayın ama o "sorospu çocuğu" dedikleriniz daha çok nasyonel sosyalist ziter bu topraklarda.

exnihilo, a.k.a sorospu çocuğu
2007, havana