lisenin ilk gunu.. hani herkesle tanisirsin ama eve gittiginde kimsenin yuzunu dahi hatirlamazsinya. neredeyse oyle bir gun olacakti yine, seninle tanismamis olsaydim eger. sen, orta blokun sondan ikinci sirasinin sol tarafinda oturan kiz.. oyle guzel gulumsuyordun ki, resmen etrafinda pervane olmustum, kah masana oturuyor kah seni guldurmeye ugrasiyordum. o gun hic bitmesin istedim, bittiginde ise sabah olmasini..
zamanla buyuduk ikimizde, o ilk gunun ustunden cook bahar gecti. sana her bahar asik oluyordum ben, sen ise askimdan habersiz bana cok yakin davraniyordun. halbuki bilmiyordun bu platonik ask sarhosu davranislarindan neler cikariyor, her gece nasil dua ediyordu. koluma arkadasca girdiginde nasil hayallere daliyor, hic yanimdan ayrilmamani diliyordu. ama sen sadece arkadasimdin benim, siniftaki diger arkadaslarimiz gibi, biraz sonra kolumdan cikacak olan..
lise2 de hatirlarsin, belki de biyoloji labi hic bu kadar ise yaramamisti. seninle kankardes olmustuk, hem de ellerimiz ikimizin de sevmedigi bi hocanin ellerinde. soz verdik birbirimizi tam anlamiyla dinlemeden bi karara varmayacagimiza. o kadar ise yaradi ki bu soz, ne zaman tartissak* birbirimizi dinlemis ve tatliya baglamistik.
sen gitgide en yakinim oluyordun; herseyimi bilen, derdimi konusmadan bile anlayabilen, birlikte en guzel vakit gecirdigim kisi. her daim beraber yapabilecek biseyler buluyorduk, geometri cozerken bile egleniyorduk hatirlar misin? yil sonu yaklasirken, herkes oss die titrerken ben senden ayrilma korkusuyla titriyordum. nasil titrememki, her gun yeniden dogma sebebim senden ayrilacaktim.. seni ne kadar sevdigimi soylemek istiyordum ama soyleyemiyordum, ya seni tamamen kaybedersem? ben seni hic oyle dusunmemistim deseydin, nasil devam ederdim yasamima?
yil sonu gelmisti, tabii yil sonu balosu da.. sen koyu yesil tuvaletinle harikaydin yine, ilahi tesaduftu sanirim; benim de kravatim yesildi. herkes anlasip boyle giyindigimizi dusunmustu ama degildi, tamamen tesaduftu, seninle ayni sinifa dusmek gibi guzel bir tesaduf. gece boyunca dans etmistik seninle, belki de en az es degistiren cifttik, niye degistireydim ki esimi, gecelerce bu dansi duslemisken..
o gece ayrilik acisini icimde hissettim, evimize gidince belki artik senede bir gorusecektik. ama neyseki oyle olmadi, belki o yaz bir kez gorustuk ama, seninle yakin yerleri kazanmamiz cok guzel seylerin habercisiydi. beraber yolculuk bile yapabilirdik belki, dusuncesi bile guzeldi..
okul acildiginda okulu degil seni merak ediyordum, en yakin zamanda eskisehir'e gelecektim, soz vermistim sana. aradaki 3 saatlik mesafe neydi ki, sen istersen her hafta gelirdim. ayri sehirlerde yasasak da seninleydim icimde, sen telefonda aglarken caresizlikten cildiriyor, kosarak dahi gelmek istiyordum yanina..
ve o gece, 29 ekimi 30'a baglayan gece, yine telefonla konusuyorduk. konu nasil acilmisti bilmiyorum, ama garip bir sekilde devam ediyordu, ve sonu nasil geldi biliyorum,
seni seviyorum bitanem.
#673305