bir ergenlik ortası yahut ergenlik sonu, kendine güvensiz erkek tipi sorunsalıdır.
bir arkada$, e$, dost ortamına girilir. ki ki$isel olarak pek iddialı bir birey değilsinizdir. lakin napıp edip dikkat çekmek, sohbeti aranan, sohbeti özlenen bir insan olarak akılda kalmak istersiniz. dedikya, güvensizlik var özünüzde, ya$ıyorsunuz i$te bir sendrom.*
sohbet ilerler, sohbetin en güzel yerinde, bir empas* alır, konuya devam edersiniz. ki öyle bir konu seçmi$sinizdir ki anlatmak için, ya$anırken komik anlatılınca komik olmayan bir mevzudur seçtiğiniz. o nokta, sıçtığınız noktadır. yok, evet, amacınıza ula$ırsınız, akıllara kazınacak ve sizi unutturmayacak bir sonla sonlandırırsınız anlatımınızı. lakin az evvel, konu$madan evvelki izleniminizden eser yoktur. saçmalamı$sınızdır birkere. toplamaya çalı$ırsınz, toplanamaz. susarsınız. hem de öyle bir susarsınız ki, susarsınız yani.*
aradan biraz vakit geçer, kötü izlenimi düzeltmek için ani bir manevra yapar, yeniden söz alırsınız. lakin, hep o kara leke alnınızdadır. anlatımınız, az evvelki bocalamanın verdiği heyecanla titrekle$mi$, anlatacağınız konu aynı bocalamanın verdiği heyecanla silikle$mi$tir.
kötü bir sona sürüklenirsiniz.
ne siz artık günün ba$ındaki eski sizsinizdir, ne de izleniminiz umduğunuz gibidir. karizma takılayım, cool olup sessizle$eyim dersiniz, olmaz, tutmaz, yemezler.
tüm sorun, kendinizi olduğunuzdan farklı gösterme çabasıdır. niyedir ki bu içgüdü? sıçayım böyle içgüdüye yahu.*
#554118