1 kasım 1928’le başlayan bir süreçtir. açılımı ise; öz be öz türkçe olan osmanlı türkçesini melez bir dil olmakla itham eden, bin yıldır edebiyat ve bilim adına ne kadar eser meydana getirilmişse gelecek nesillerin onlardan mahrum kalmasını hatta onlar hakkında hiç bir şey bilmemesini sağlayan,türkçenin ses sistemine kesinlikle uymayan bir alfabe getirip osmanlı’nın kısacası tarihin kökünü kazıma çabasıdır.bir milletin diline gelen darbe onun köklerini sarsmaya yetecek derecede tehlikelidir. ’sözde ermeni soykırımı’ örneğinde olduğu gibi, osmanlı’dan kalan arşivler ortada olduğu halde onu anlayacak, yorumlayacak ve yüreği yetip de kamuoyuna sunacak insan evladı yoktur.bu gün türkiye’de osmanlı lisanı hakkında yetkili olan ağızlar sadece türk dili ve edebiyatı ve tarih profesörleridir.yapılan çalışmalar üniversite bazında yapılıp geniş kitlelere ulaşmadan kalmaktadır.eskiden hemen hemen herkeste olan bu donanım şimdi bir avuç insanda saklıdır. zira osmanlıcayı öğrenmek sanıldığı kadar kolay değildir. kursa gidilip halledilecek bir mesele hiç değildir. ciddi bir birikim isteyen bu yüzden de kütüphanede uzun yıllar boyunca çok çok kitap tozu yutmayı gerektiren bir iştir.
tozlu raflardan gelen edit: eksileyen arkadaş noldu, gücüne mi gitti?
#501904
