farklı, çok farklı bir altay öktem romanı.
''kitap, anlatımdaki dağınıklık, başıbozukluk ve absürdlüklerle bizi başlarda yazar hakkında bazı kuşkular duymaya doğru itelerken ilerleyen bölümlerde bunun, yazar tarafından bilinçli bir şekilde organize edildiğini ve belli bir amaç için kullanıldığını farkediyoruz. tıpkı süreyyya evren gibi absürd bakış açılarıyla donattığı romanında öktem, tüm erkek kahramanlarını kerim, tüm kadın kahramanlarını da leman olarak adlandırarak çağımızın aynılaşan, “kitsch”leşen bireyine sıkı bir yafta yapıştırıyor. artık herkesin ne kadar aynılaştığını, ne kadar sıradanlaştığını süslü edebiyata kaçmadan son derecede yalın bir dille veriyor. burada anlatmamızın uygun kaçmayacağı “muhteşem” yazılmış bir finalle de noktayı koyuyor. toplumu çıldırma noktalarına taşıyan aynılaşma ve yadsımanın getirdiği çıkmazları betimlemek noktasında öktem, zaman zaman egzistansiyalist çağ yazarları * ve albert camus’un üsluplarını andıran başarılar gösteriyor.
son derecede sofistike, derin bir konuya sathi bir yaklaşımla el attığını sandığımız öktem, aslında bilinçli bir tercihte bulunarak belli bir soyutlama düzeyinden olaya girerek meselenin hiç değilse bir bölümüne ciddi tanımlar getirmeye çalışıyor. bunu başardığını söyleyebiliriz.
yaratıcı yazarlık dersi verilen okullarda ders olarak okutulabilecek kadar başarılı yazılmış final sahnesi ise gerçekten romanın genel gradosunu ansızın olumlu bir noktaya taşıyor.
filler çapraz gider, insanlığın geleceği için kaygı çeken, yaşadığımız acılarla dolu, kötücül, atomize çağa muhalif tanımlar getirmeye çalışan tüm kesimler tarafından ciddi olarak incelenmeye değer, sade, iddiasız ve fakat profesyonelce yazılmış özgün bir romandır. bu tür romanların göreceği ilgi, insanlık olarak, geleceğimizi tartışmak ve umut etmek söz konusu olduğunda iyimser fikirler yayabilir, sorunlarımızın nerede olduğunu görmemize olanak sağlayabilir.'**
#442232