dağınık saçlarını okşadım uzun uzun,
ayırmadı gözlerini ayaklarından.
maviydi siyah gözlerinden akan yaşlar,
kirli yanaklarıyla karşılaşmadan önce.
çamurlu mavi gözyaşlarını sildim buruşmış mendilimle,
tek laf etmedi.
öykülerden çıkmış umutları gördüm yumuk yumuk ellerinde.
o da büyüyecek, büyük bir adamla evlenip,
büyük köpekleri olmayan büyük şehirlerde yaşayacak,
mezarlıktan uzak büyük bir evi olacaktı.
dayakları unutacak, alkol kokusunu
ve duvarlara vuran küfürlerin
nasıl kulaklarına düşüp kanattığını.
ışıklı ve büyük salonunda karanlıktan korkmayacak,
hizmetçilerine iyi davranacaktı.
büyük umutlarıyla büyüyecekti
eğer o gece ölmeseydi.
ps
#437362
