kendisi hakkında kısa entryler girmeyi sevmeyen yazarlar kervanına katılan ve yaşam hikayesini anlatacak olan yazardır.*
anılar canlanır lisedeyim.ilk yılında sigara içmeyen küfür etmeyen her kıza potansiyel verici olarak bakmadığımdan dolayı dışlanan sadece hocalarla arası iyi olan milletvekili züppelerinin okuduğu özel bir okuldayım.sevmedim sevemedim.bu içe kapanıklığım belkide ezikliğimin kaynağı bilmiyorum ama unutmadığım birşey varki bu eziklik yüzünden en iyi sınıfa gitmeme az kalmıştı.
herneyse 1.senemde kendimi sadece edebiyat dalında belli etmiş edebiyat hocamında benim gibi şizofrenin birinci evresinde olmasından dolayı milletin otlu böcüklü yazılarını değil karanlık sorgulayıcı yazılarımı birinci seçmişti.o gün gerçekten bir an bende bir şeyler olacağını hissetmiştim.sahneye çağırıldım bilmiyorum daha önce çok çıkmamamdan dolayı olsa gerek biraz heyecanlandım yüzüm kızardı.bir zarf verdiler içinde elli milyon vardı.ne yaptığımı bilmiyorum o parayı ama geri yerime oturduğumda nebile'nin bana sen mi kazandın? ne kazandın demesini ve o güzel yüzünü çok iyi hatırlıyorum? birden ben buyum işte dedim.ama değilmişim....
2.senemi o züppelerden uzakta geçirmek istedim.yatılı bir özel okula yerleştim.ilk başlarda benden önce orda okuyan abimin karizmasından ve hala lise 3 olan sevgilisinden dolayı popüler oldum.abim mezun olmuştu ve fırlamalığıyla meşhur olmuştu.ama ben hala eziktim.sonra birşey oldu kolidordan geçereken kızlar arkamdan fısıldaşıyorlar ve gözümde potansiyel verici konumuna geçiyorlardı.aslında o zamana kadar abazan değilidim.ama bu bende farklı birşeyler oluşturmuştu.yurtçuyduk aktiftik lise 3lerden karizmatikdik.tiyatro yapmaya başladık sadece 2 gün çalışılmış tiyatrolar.ben değişmiştim o ödülü alırken utanan ben tiyatrolarda doğaçlama yapıyor ağzımıza ne geliyorsa söylüyor insanları gerçekten eğlendiriyordum.ama bunun yurttaki arkadaşlarımın etkisi olmadan yapabilirmiydim bilmiyorum.lise 2 de kültür ve edebiyat topluluğunun başkanı oldum yani kısacası bütün organizasyonların başı.götüm yine doruklardaydı uçuyordum.ve böyle devam etti.
dondurmasını yaladığım için tahrik olduğum bir kızla çıktım ben istemeden.ne oldu anlamadım çıktık.sevmedim sevildim oysaki ezik olduğum ortaokul yıllarımda hep aldatılmıştım ben kimse beni sevmemişti.şimdi tam tersi olmuştu.yakışıklı karizmatik ve götü kalkık biri olmuştum.sigaraya başladım her konuşmamın iki cümlesinden biri amuaaa koyyiimm olmuştu.müdür yardımcısı kanka olmuştu televizyona beni çıkartıyor tiyatrolarda başrol oynatıyor şiir yarışmalarına beni gönderiyordu.
lise 3.oldu ben hala aynı götük kalkık ben şiirler yarışmalar tiyatrolar ve öss.dert değildi öss lise 2.de her gidişimde yeniden tanışmak zorunda kaldığım dershane halkıyla lise 3 te daha da samimi olmuştum.değişen pek birşey yoktu sadece gelen teklif sayısı artmıştı bu arada lise 2 de çıkılan kız terk edilmiş uzak sehirdeki hatun icin hic bir kizla cikmayan erkek modeli olmuştum.ayrıca okul temsilciliği yani başkanlığı için aday olmuş ankara fen lisesinden gelmiş okul birincisine fark atmıştım.lise 1 'e yeni gelen kızları süzüyor fakat hala aşka inanıldığı için potansiyel olmaları benim için söz konusu değildi.olamazlardı olamazlar hala.
derken lise görekemli bir mezuniyet töreniyle bitti.o gece 2 3 teklif yan cepten sıyrılıp geçti.oysaki uzak şehirdeki hatunda beni terketmişti aşk acısı vardı.ama geri kazanılması ümidiyle kimseyle konuşulmadı sevgili olunmadı.iyi ki de olunmamıştı.
derken lise bitti.....
üniversite kazanamadım ilk sene.dershane yerine gittiğimiz kahvehanelerden olsa gerek.bir sene yatılı bir dershaneye kendi isteğimle yazıldım.fakat olaylar değişti bu sefer ortamdakilerin çoğu büyüktü ve beni de dinlemeleri pek mümkün değildi.o kadar şaha kalkmanın ardından ezildim.1 sene kendimi ezik hissettim.ama kazandım üniversiteyi.
kazanmanın verdiği artı karizma ve lisedeki alışkanlıklar tamamdı.ama tekrar parlamaya niyetli olan ben ikinci düşüşünü yaşıyordu.çünkü herkes benim gibiydi.lisede bile ezik olan tipler vardı.ve onların hepsi artık kurtulmak istiyordu bu eziklikten.
ne mi oldu? büyük şehir, küçük olan beni yuttu.
bugün eğer akşamki derse girebilirsem belki bir ihtimal parmak kaldıracak ve hocaya laf sokmaya çalışacağım bu bana yarım döneme bile mal olsa.
kızlardan değil bu psikolojik eğimlerimden kaynaklı olsa gerek.ama belkide yapmam yapamam eski ben olamam.denemeye korkarım neden mi ?
nedeni basit bu saatte kargaların sesleri eşliğinde ezikliğimi kabul edip 4 senede adam akıllı iyi dereceyle bitirip okulumu iş hayatında belki maziyi yaşarım.belkide dondurmasını yalayacağım bir kıza aşık olurum belli mi olur?
<bkz: lafmacun anla beni allahsız>
edit: sonunda uzak şehirdeki hatun beni terk etmiştir.
<bkz: daha mutlu olamam>
#309374