kurtuluş savaşı esnasında kurulan temel yargı organlarının genel adı.
neden ve kimlere karşı kurulduğunun mutlakiyetinden ziyade, hala içinde bulunduğu muğlaklıktan kurtulamadığını dile getirebiliriz pek ala. atatürk’ ün siyasi, yani devlet tarafını oluşturan kişiliğinin ve o dönemdeki tüm hareketlerinin devrim niteliği taşıdığını ve yeryüzünde görülebilecek en sert ve kanlı devrimlerden birine imza atan devlet adamı olduğunu söylemiştik. devrimin ve rejimin bekasını korumak için bir takım girişimlerde bulunuldu. bundan önce atatürk’ ün, o anki mevkiye ulaşabilmesi ve kurulacak yeni devleti kendi ve etkilendiği düşünürlerin, ideolojilerinin doğrultusunda ki gibi şekillendirebilmesi yani devrimi gerçekleştirebilmesi için, bir takım zümreleri ve silah dostlarını ortadan kaldırması gerekiyordu ve devamı olan atatürk süreçlerinde bu ortadan kaldırma izlerine rastlamak mümkün. bunun en belirgin örneği, osmanlı hanedanı olan vahdettin’ in vatan haini ilan edilmesi ve istiklal mahkemeleridir. ve hala sürgünde bulunan osmanlı torunları gösterilebilir örnek olarak. işte, tam bu sırada bir mevki saihibi olup, şekillendirilen yeni rejimin, ilkelerin ve inkilapların sağlamlıklarını korumaları ve bekalarına ters düşen her bir oluşumu ortadan kaldırmak için amaçladıkları refleks hareketi olarak adlandırabiliriz, istiklal mahkemelerini. ve vatan hainlerinden ziyade, yeniliklerden ve rejimden rahatsız olan 30 bin kadar sivilin - bu sivillerin geneli din adamı idi - , bir bir asıldığını söyleyebiliriz bu mahkemelerde.
bu mahkemelerin hukuk anlayışına, özellikle kurulan rejimin temeline ters düşen en büyük hareketi, ölmüş olan bediüzzaman said nursi’ nin, mezarından çıkarılarak tekrar yargılanması ve ölü bedenin idam kararı ile asılmasıdır.
#266728
