<bkz: ozdemir asaf>'ın en sevdigim siiridir;
aynanın oyunu
bir çocuk doğdu, bendim.
sıraya girdim insanlar içinde.
alay-bayrak büyüdüm
odalar, sofalar içinde.
bir ayna doğdu, gördüm.
sıraya girdi aynalar içinde.
isime geldi, aldım,
çarşılar, pazarlar içinde.
bunca yıl yüzüne baktım.
kendisini aşmadı
olanlar içinde.
bir sabah uyandım,
duruyordu karşımda
düşmancasına,
bir cam,
aldanmış,
kendini ayna sanmış..
özdemir asaf
#160757