gitme sonbahar oluyorum sonrası hiç.
ağaçlar bükmesinler nolursun boyunlarını.
neden ağlamaklı oluyorum tren kalkınca..
kırlangıçlar birdenbire çekip gidince.
mendiller sallanınca neden tıkanıyorum.
öyle çok acımasız ki, öyle birdenbire ki
az önceki çiçekler nasıl da diken diken..
gitme, sonbahar oluyorum sonrası hiç.
-başlığı görür görmez uyanıverdi belleğimde bu şiir. demek ki neymiş, ’gitme’ bellekte yer eden en kalıcı şiir temasıymış.
#156643
