yuksek yuksek tepeler

kına gecelerinde söylenmesi gelenek olmuş türkü. bu türkü eşliğinde gelinin eline kına yakılır. kafasında kına döndürülür.

<bkz: yüksek yüksek mahkemeler>

bu türküyü duyan en öküz gelinler bile ağlar diye söylüyorlar ama benim tanıdığım bir gelin var kına gecesinde bu türküyü duyunca bile ağlayamamıştır. bunu uğursuzluk saydılar niyeyse sonradan o gelinin babası hemen o evlendikten az süre sonra da ölmüştür. o nedenle de gerçekten bu türküyü duyunca ağlamamak uğursuzluk olabilir diye inanmaktayımdır.

candan erçetin de yorumlayarak değişik bir hava katmıştır bu türküye.

<bkz: kına gecesi>

<bkz: yerleşime kapanması gereken bölgeler>

<bkz: 2 b arazileri>

yuksek tepelerden daha yuksek olan tepeler.

kına geceleri haricinde duyulmayan türküdür. ayrıca sadece bir kişinin söylediğini sandığım türküdür. ses hep aynıdır. çok tiz sesli bir teyze söyler her seferinde, her yerde. türkiye'nin dört bir yanındaki kına gecelerinde program yaptığını düşünmekteyim.

- yüksek yükseeeeek tepeeeeleeeer....
+ götüne girsin diycen di mi? piç.
- lan kızın evleniyo, hala neler diyon.

yöre: edirne

eski zamanlarda malkara’da 15 yaşlarında zeynep isimli güzel bir kız vardır. bir gün köyde ağa’nı bir düğünü olur. düğünde eğlenceler ve at yarışları yapılır. at yarışlarına uzaklardan gelen ali adında bir genç te katılır. ali gönlünü düğünde gördüğü zeynep’e kaptırır. köyüne dönünce babasına zeynep’i istetir. ali’nin köy’ü uzak olduğundan zeynep’in ailesinin pek gönlü olmaz ama gönüllü gönülsüz verirler. düğün yapılır, zeynep aili’ni köyü’ne gelin gider. ancak ailesinden ayrı olmaya alışık olmayan zeynep tam yedi yıl ailesini göremez. içindeki hasret büyüdükçe türküler yakmaya başlar, düğünlerde söyler. zeynep’in kocası ali’de bu duruma aldırış etmez, yeri geldilçe zeynep’i döver, o’nu hor görür. zeynep üzüntüsünden hastalanıp yataklara düşer. çevredekiler en sonunda dayanamayıp zeynep’in anasını, babasını çağırırlar. annesi bası geldiğinde zeynep onlara bu türküyü mırıldanır ve bir daha da iyileşemez. bu duruma çok üzülen çevresindeki halk bu türküyü dilden dile günümüze kadar aktarmıştır.




yüksek yüksek tepeler ev kurmasınlar
aşrı aşrı memlekete kız vermesinler
annesinin bir tanesini hor görmesinler
uçan da kuşlara malum olsun

ben annemi özledim
hem annemi hem babamı
ben köyümü özledim
babamın bir atı olsa bise de gelse

annemin yelkeni olsa uçsa da gelse
kardeşlerim yolları bilse de gelse......
*