lafmacun org

düşünceyi görselleştirmek.
düşünce denen resmi ,alfabe denen 29 adet yapboz parçasından gerekli olanları kullanarak gramer ışığı altında ortaya koyma çabası.

argoda uydurmak, abartmak, hikaye anlatmak, sallamak.

<bkz: yazış>

bir kalem kullanarak elimiz vasıtasıyla düşüncelerimizi kağıda dökmektir..

kimi zaman mecburiyetten kimi zamansa gereksinimden kaynaklanan insanın duygu ve düşüncelerini,yaşadıklarını kendi üslubuyla anlatabilmesi sanatı..

biriktirilenlerin dökülmek istenmesi sonucu ortaya çıkan ihtiyacın eyleme dönüşmesi;
<bkz: yalnızca söyleyecek bir şeyi olan yazar.>
<bkz: yazmamak cinnete davetiye çıkarmaktır.>

yapamadığım eylem.

çok kişisel entry.

yazınsal alanda düşüncelerin ifadesidir.

genelde er kişilerin bir hatundan hoşlandıklarını belirtmek için kullandıkları sözcük.



süleyman şu kıza yazacam da ben..bak bakim nası la yengen? gibi gibi.



yani ben daha hiçbir kızdan duymadım bunu.



"ay şu recep ne hoş çocuk yazılsam mi aysel?" gibi şeyler söylemiyor kızlar hiç.



ama aralarında geyik çevirtebilirler bu eylem üzerinden..



<bkz: kızın kıza yazması>



o da ancak mesaj olur heralde.

gün boyu olmadık yerlerde olmadık cümleler akla geldikten sonra, "hay sokiim bi kaat kalem olsaydı varyaaa!" denir. ele kağıt kalem alındığındaysa bi bakarsın bütün sayfada imza denemeleri var, ama anlamlı tek kelime yok.

bu yüzdendir ki efendim, o kalem tutan, tuttuğunda kağıdı dolduranların ellerinden öperim. hani bi omzuma dokunsalar...

yazmak...'için' değil, 'yüzünden'...

ormanlardan korkup kendi içindeki ormana dalmak gibi bir şey. fakat yaprakların yılanların ve ağaçların bir araya gelmesiyle meydana gelen gerçek ormandan daha tehlikeli, küçükken bizi ısırmış bir kurt, hala orada, eski sevgilimize ait boş bir şarap şişesi, kaybettiğimiz bir dostun mezarı..
belki unicornlar, belki hobbitler..belki de şekerden bir ev.
ama daima, gizli bir mekana ulaşmak, bir zamanlar sizin olan bir mekana. geçmişi, geleceği ve mekanları karıştırmak, kendi ölümünü, kendi çocukluğunun izlemesini görmek.
seni en çok korkutan ejderhanın karşısına çıkmak, içindeki katilin cinayet işlemesini izlemek, içindeki polise ipuçlarını vermek..her öyküde, her şiirde bir kez daha ölmek..ardından yumurtadan çıkan çirkin bir kuşu izlemek.. seni zehirleyen metalden ve betondan uzaklaşmak..

sonra, metale ve betona geri döndüğünde, birilerinin gülen gözlerle güzel olmuş, demesi, çok güzel olmuş. ormanınıza yeni biri adım atar..

internet;

herkesin eline kalem verdi;
klavyelerinin ardında gizlenen gölgeler;
ne şanslılar ki;
söz söylemeye cesaret-te bulabildiler;
birde söyleyebilseler;

hayatlar olmamalı den-den;
yazılar den-den ise zaten!