lafmacun org

kimine gore yavaş, kimine göre hizli bir olum ceşidi...

yasa haline getirmek, onaylamak.

yaşamak güzel şey be kardeşim...

<bkz: nazım hikmet ran>

yönetmenliğini aram gülyüz’ün yaptığı, senaryosunu nurettin erişen’in yazdığı 1988 yapımı türk filmi.

başrollerinde banu alkan, cüneyt arkın ve yılmaz zafer oynamıştır.

biliyorum, kolay değil yaşamak,

gönül verip türkü söylemek yar üstüne;

yıldız ışığında dolaşıp geceleri,

gündüzleri gün ışığında ısınmak;

şöyle bir fırsat bulup yarım gün,

yan gelebilmek çamlıca tepesine...

-bin türlü mavi akar boğaz’dan-

her şeyi unutabilmek maviler içinde.





biliyorum, kolay değil yaşamak;

ama işte

bir ölünün hala yatağı sıcak,

birinin saati işliyor kolunda.

yaşamak kolay değil ya kardeşler,

ölmek de değil;



kolay değil bu dünyadan ayrılmak



<bkz: orhan veli kanık>

yaşamak; bir ağaç gibi tek ve hür

ve

bir orman gibi kardeşçesine..



olduğu zaman özünü bulan eylem.. her nefes alan varlık yaşıyor mu acep??

ölümü beklerken oyalanmaca...

godot’u beklemektir yaşamak.

bir serüvendir yaşamak ;



ne alacağı ne vereceği belli olan, yüze gülen sahipsiz mor dikenlerini her fırsatta tam da göğsünüze batıran, belirsiz bir macera. seherde içinize doğan güneşle tekrar güçlenen ve hergün kendine yeni bir varolma nedeni edinen zorlu bir maraton.



bir piyestir yaşamak ;



tek kişilik sahnenizde tam da toplanma vakti, sönsün ışıklar derken, nerden geldiği belli olmayan -iyiki de gelen- konuk sanatçınızla, tekrar tat aldığınız o şano da sürdürdüğünüz dram, komedi, kara mizah. hayatın biçilen rollerine her zaman denk düşmediğinizi anlamanız canınızı sıksada, perdeyi kapatırken selam verebilmenin yüz akını hissetmek istediğiniz bir doğaçlama.



bir şarkıdır yaşamak ;



bazen bastığınız her nota can yaksada, müziğin kulaktaki tınısı dindirir tüm ağrıları. gözünüzü açtığınızda, kulağınıza çalınan şarkının ilk nağmeleri, hayatınızın müziği, hayatınızın serbest çağrışım şarkı sözleridir. en heyecanlı yeridir nakaratı, ilk gençlik günlerinizde korkmadan dinlersiniz şarkınızı.



bir serzeniştir yaşamak ;



öyle kara günler sarar ki etrafınızı, tek bir nefesin ağızdan çıkışı, yanma demektir ciğerlerinizde. acıyı hak edecek birşey yapmamış olmanın verdiği kızgınlıkla, dar gelir kabuk tutan bedeniniz ve en derinden gelen isyanlarla kafa tutarsınız yaşamaya.



bir yalnızlık duygusudur yaşamak ;



gelir birikir en olmadık zamanda benliğinizde, oysa nekadar da ihtiyacınız vardır o an ikinci, üçüncü tekile ve hatta çoğul şahıslara."kendim de başarabilirim" der, kapanırsınız bir süre iki oda bir salon yalnızlığınıza...ama o her yanı kaplayan boşluk hissi, ikinci nefeste dolar canınıza.seversiniz yalnızlığı da tekbaşınalığı değil. kalabalık yalnızlıklar büyütür, tek hecede yaşarsınız çoğunlukla..



bir bencilliktir yaşamak ;



herzaman mutlu olmak istersiniz, hak etmiş olmak önemli değildir. siz hep gülen yüzüyle haşır neşir olmalısınızdır hayatın, öyle somurtup oturdumu karşınıza, inadına, çekilmez bir çocuk edasıyla, esip gürlersiniz.siz sevilmek, mutlu olmak, hep gülmek, çok bilmek, az çalışmak, hiç yorulmamak istersiniz. cebinizde biriken misketler hep sizde kalsın, her oyuna ödünç misketlerle başlayıp, daha çok kazanmak istersiniz.



bir bekleyiştir yaşamak ;



zamanın kum saatine asılı kalan, heyecanları beklersiniz kimi yada bazı, söylenmemiş sözleri... batacak güneşi, çıkacak ay ı, belki bir vapuru ama siz hep konuğusunuzdur hayatın yolcu istasyonlarının.bazı bekleyişler önemlidir, zamanı boşa harcanmış görmezsiniz. ne var ki yine de sabırsızdır beklenen, çoğu zaman çıkıp geldiğinde de beklemenin yerini tutmaz oluverir zaten.



bir umuttur yaşamak ;



yüzünüzü karanlığa döndüğünüzde korkarak, bir anda beliren titrek bir saman alevidir.yüreklendirir sizi birden.



bir çift derin gözden içinize akan tılsımdır umut. hiç birşey beklemezken hayattan kendi iyiliğinize dair, o hayatın sizin için hazırladığı, yüce gönüllü bir hediyedir. korkarsınız önce ama bilirsiniz ki içinizi ısıtan bu heyecana güvendikçe, gelip yerleşecektir o sevinç benliğinize.



kimi gündüz vakti sebepsiz yada gece ayazında gülümseyebiliyorsanız, tek başınıza olduğunuza aldırmadan, umudun terk etmediklerinden olduğunuzu düşünüp, neşelenmektir hayat...



ve...hayat bir cümledir ;



içinden, yaşama anlam katmak adına sevgi geçen...

halk ozanı aşık veysel’in uzun ince bir yoldayım adlı eserinde titizlikle anlatılmış eylem.kolay olmadığı otoriteler* tarafından onaylanmıştır.

basit yaşayacaksın.



mesela susayınca su içecek kadar basit.



dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında.



tek düğmesi olacak elindeki cihazın;



tek bir düğme, tek bir cümle gibi;



sevince lafı dolandırmadan söylediğin



“seni seviyorum” gibi.



basit bir öpücük yetecek sana;



basit sıcak bir öpücük



ve o öpücükle dolacak tüm günlerin, tüm düşlerin.



o öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını,



o öpücük için yiyeceksin hayatının dayağını.



kabak çekirdeği verecek sana



rakamların veremediği mutluluğu.



el yazısıyla yazılmış eğri büğrü bir mektup olacak



en değerli kağıdın;



hep yanında taşıdığın,



atmaya kıyamadığın.



iki harekette giyiniverecek,



iki harekette soyunuvereceksin.



kısacık olacak uyanman



ve yola çıkman arasında geçen süre;



kısacık olacak



sıcacık kollara dolanman



ve yolculuklara çıkman arasında geçen süre.



kendin bile anlayabileceksin yazdıklarını;



bakışların bile anlatabilecek kendini.



beklentilerin de basit olacak.



kaf dağı’nın önünde bekleyecek mutluluklar.



bir ıslıkta bulabileceksin en uzun dostluk romanını;



ya da bir damla gözyaşı yaşatacak sana



en ucuz aşk romanını.



pankreasının sağlığına dua edeceksin kapatırken gözlerini.



zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken.



bir kaşarlı tost olacak aradığın



nasıl oturacağını bilemediğin sofrada;



parmakların olacak en kıymetli çatalın.



yine, aynı parmaklar çözecek en karmaşık denklemleri.



iskender’in kılıcı duracak avukat rehberinin yanında.



bir filarmoni orkestrası veremeyecek sana



kontrplak bir gitarda, doğru basılmış bir



“fa diyez”in mutluluğunu.



makyajın ilk “a” sına kadar bilmen yetecek.



temizlik kokacak en pahalı parfümün



“bilmiyorum” diyebileceksin bilmediğinde



ve çok normal olacak onu da bilmeyişin.



tek dereden su getirmen yetecek,



bir “istemiyorum” diyebilmeye.



ne durduğu farketmeyecek abanın altında.



saatin, sadece saati gösterecek;



telefonunu sadece telefon etmek için kullanacaksın.



küçük bir not defteri olacak bilgini en hızlı sayan.



basit yaşayacaksın, basit.



sanki yaşamın bir gün sona erecekmiş gibi



basit...



*

bir cahit ırgat şiiridir.







yaşamak



kalbimizin ortasında güvercin

güvercinin kursağında bir kurşun

kefenimiz arşın arşın

parasıyla peşin peşin

üstad ilhan irem e göre yaşamak: yaşamak nedir dost, yemek içmek seks, bunların hepsi birer şartlı refleks.

yaşamak görevdir yangın yerinde,

yaşamak; insan kalarak.



*

tadını çıkararak yaşamak yerine, her şeyi ıskalıyoruz hayatta.

hani gönlünce,hakkını vere vere, sevemediğimiz gibi hiçbir şeyi, kızmasını bile beceremiyoruz

yerli yerince...



şöyle derin bir nefes almanın tadını çıkaramıyor insan. toprak değil de hala can olduğunu fark edip de sevinemiyor... yiyor, içiyor, yatıyor gelmişsem dünyaya

bir sebebi var zahir deyip de merak bile etmiyor. aslına bakarsan sevmesini bilmediği gibi, hayatı diri olarak yaşamasını da bilmiyor. yok canım, bu değil yaşamak...



böyle manasızca bilmeyişler için yaratılmış olamaz kainat, hele hele de insan,

bilinmek için yaratılan insan, bilmemek üzere yaşasın diye başıboş bırakılmış olamaz...



şöyle keyiflice ayaklarını uzatıp sobada demlediği çayı yudumlarken bile

keşfedebilir kendi gerçeğini... ah bir dinlemeyi öğrenebilse insan! suyu dinlese, sonra rüzgarı havayı dinlese, kelebekleri ve arıları hele bir de gönlünü dinlese

anlayacak yaşamanın yalnızca nefes alıp vermek olmadığını dinlese anlayacak dinlemenin her gerçeğin bir parçası olduğunu kendi eliyle, kendi sesiyle, kararttığı hayatı görecek. dinlese bir kerre, sevilmez sandığı her şeyi sevecek.



hayat ahh hayat! .. utangaç bir gelin gibi kendini saklasan bile ne kolaymış aslında seni hakkıyla yaşamak. aslında zor olan herkesin yaptığı imiş yani yaşamak ve mutlu olmak yerine hayatı ıskalamak. yani, yaşamak yerine yaşıyor numarası yapmak



haydi! kalk biraz, tut en yakınında kim varsa ellerinden sonra gözlerinin içine bak.

yok, sevgilin olması şart değil aşk için değil, sadece o insanın gözlerinde sakladığı

insanı görmek için bak haydi! bir şarkı söyle öyle sesim gitmez falan demeden

şarkıcı olmak için değil yalnızca içinde sakladığın insanı duymak için söyle

haydi!



br şiir seç, şiiri sevmez sansan bile kendini mısraların ardına saklanan sevgiyi bulmak için oku.



bak gördün mü

ardında değil

sevmeye değer ne varsa

elimizin altında imiş

hayat değil zalim olan

bizmişiz aslında

böyle elimizin altına sunulmuşken her nimet

kıymetini bilmemişiz...

mutsuzluğu mutluluğa tercih etmiş

sevmeyi değil de sevmemeyi seçmişiz

hayat ahh hayat

ne kolaymış aslında, seni hakkıyla yaşamak...



av. nuray özgüney

yaşamak acı çekmektir.

kör bir kuyuda hayat ışığıdır yaşamak...

kör bir kuyuda umut ışığıdır yaşamak...

düşleri gerçek yapmak...

dağlamak kanayan yarayı,

ağlamak doyasıya



şarkılı bir masaldır yaşamak.

bir özlem yangınıdır yaşamak

acısı,derdi çok olsada...

inan yinede güzel yaşamak



şarkılı bir masaldır yaşamak.

bir özlem yangınıdır yaşamak

acısı,derdi hiç bitmese de...

inan yinede güzel yaşamak



kış gecesinde...

çamlar dolusu buğular.

yağmurda güneş görmek

seni sonsuz seyretmek

dağlamak kanayan yarayı

ağlamak doyasıya



şarkılı bir masaldır yaşamak.

bir özlem yangınıdır yaşamak

acısı,derdi çok olsada...

inan yinede güzel yaşamak



sevimgül bahadır’ın söylediği harika şarkı yaşamak.

güçlü ve cesur olunca daha kolay gerçekleşen geniş zamanlı olgular bütünü.

bir çeşit tercih.

akılla bir konuşmam oldu dün gece;
sana soracaklarım var, dedim;
sen ki her bilginin temelisin,
bana yol göstermelisin.
yaşamaktan bezdim, ne yapsam?
birkaç yıl daha katlan, dedi.
nedir; dedim bu yaşamak?
bir düş, dedi; birkaç görüntü.
evi barkı olmak nedir? dedim;
biraz keyfetmek için
yıllar yılı dert çekmek, dedi.
bu zorbalar ne biçim adamlar? dedim;
kurt, köpek, çakal, makal, dedi.
ne dersin bu adamlara, dedim;
yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi.
benim bu deli gönlüm, dedim;
ne zaman akıllanacak?
biraz daha kulağı burkulunca, dedi.
hayyam’ ın bu sözlerine ne dersin, dedim;
dizmiş alt alta sözleri,
hoşbeş etmiş derim, dedi.

<bkz: ömer hayyam>