(ing.) su

alm. wasser

eurovision 2007'de bulgaristan adına elitsa todorova ve stoyan yankoulov'un birlikte söyleyecekleri şarkı.

çok güzel bir blonde redhead şarkısı.

"why then.. why then.. why then.. why then.."

izledikten sonra filmdeki karakterlerden birini katletme istegi uyandiran film. izlenmeli listelere eklenmeli.

17 eylul 2008 fc porto fenerbahce maci’nin monotonluğundan sıkılma süreci'ni ya$adığım bir anda hasbel-kader izlemeye karar verdigim; lakin izledikten sonra –ian andersonvari bi flüt sesiyle- “film sonrası ekrana bakakalma” olayının vuku bulmasını sağlamı$, leziz bir deepa mehta filmi.

havada spoiler kokusu..

film kendi içinde birkaç kısıma ayrılmı$ vaziyette. bunun nedenini, filmin zaman sürecinin dahil oldugu 20'li yıllarda ya$anmı$ olan birden fazla objeyi aynı anda ve katı$ıksız bir biçimde anlatıyor olması, $eklinde yorumluyorum.. zaten, ba$taki sahneleri sanatsal içerik yönden zenginken, ortalarına doğru sosyo kültürel durum daha ön plana çıkıyor, sonlarına doğru dönemin siyasal olayları daha fazla dikkat çekici. hatta aklımda kaldığı kadarıyla / izleyip gördüğüm kadarıyla, $öyle de yorumlayabilirim:

filmin en ba$ında, 9 ya$ındaki kız çocuğun (chuyia) dul kalmasının ardından, kolunda var olan bileziğinin alınıp saçının kesilmesi; çocuğun dünya nimetlerinin yasaklanması manasına gelirken, (bir nevi adam-evy vakası) çocuğun gönderildiği barınma evi olayların alt dekoru olan $u an içinde bulunulan “dünya”yı simge ediyor. aynı $ekilde chuyia’nin o kadar bohemyanın içinde kendine benzer bir kadın bulması (kalyani) bilinçaltındakileri beklenti, umut ve intizarları paraflarken; umut kelimesinden edilgen yolla tanı$tığı narayan ise -ki filmin okuyan, sorgulayan ve dü$ünen adamıdır aynı zamanda- akılcılık, mantık, basiret gibi onure edilebilen değerleri temsil ediyor; ve bu iki değerin bir $ekilde kar$ıla$ması; birlikte, tek ve birlik olması umuluyor..

ayrıca narayan’ın baba evine döndüğü ilk sahnede, duvarda var olan aile fotoğrafını kaldırıp yerine gandhi’nin fotoğrafını asması çok net ve çok $a$aalı bir siyasal mesajdır nazarımda..

son ve en önemli not belki de; filmin sonuna doğru mahatma gandhi;

“ben yıllarca tanrı’nın var olduguna inandım; ama artık, var olmanın tanrı oldugunu biliyorum” demi$tir, bu sözdeki derinlik ile ağzımıza etmi$tir, ne güzel yapmı$tır..

tavsiye edilebilirlik seviyesi yüksek bir film.

amerika'da bu kelimeyi telaffuz ettiğinizde size maden suyu getiriyorlarmış.