lafmacun org

fransız yazar, ozan ve tiyatro yazarı.

şiirleri

* doğulular
* cezalar
* dalıp gitmeler
* müthiş fil
* dede olma sanatı
* bu çiçek senin için
* diana
* dilenci
* fransa
* kadına sitem
* gelin böceği
* ağlamak için gözden yaş mı akmalı

tiyatro eserleri

* lucreca borgia
* ruy blas
* burgrave'lar

romanları

* sefiller
* izlanda hanı
*notre dame'ın kamburu
* deniz işçileri
* 31

romantik dramın kurucusudur.

fransız şair ve yazar victor hugo, fransa tarihinin en çalkantılı günlerinde, 1802’de dünyaya geldi. napolyon ordusunda general olan babası, imparatorun parlak döneminde önemli görevlerde bulundu, bir çok dış ülkeye seyahat etti ve madrid’te valilik yaptı. hugo, anne ve babası arasındaki geçimsizlikler nedeniyle genellikle annesinden uzak kaldı ve babası ile yaşadı.


hugo ilkokula ispanya’da başladı ancak ispanyol aristokratlarının çocuklarını kabul eden bu okulda, sonradan soyluluk ünvanı almış bir burjuva generalin oğlu olması, alay konusu edilerek dışlanmasına yol açtı. yazarların ürünleri ile yaşam öyküleri arasında ilişki kurmak eğilimindeki araştırmacılar, ispanyol okulunda geçen günlerin, hugo’nun aristokrasiye bir yandan hayranlık duyup bir yandan da nefret etmesi gibi gerilimli bir duyguya kapılarak liberal-demokratik ilkeleri seçmesinde büyük rol oynadığını iddia etmişlerdir.


napolyon’un imparatorluktan düşmesi ile birlikte hugo ailesi için zor günler başladı. paris hukuk fakültesi’nde başladığı yüksek öğrenimine maddi sıkıntılar yüzünden devam edemedi ve ayrıldı. ayrıldıktan sonra kendini kitaplara veren hugo, ilk şiirlerini de bu yıllarda yazdı. annesinin ölümüyle sefaletin eşiğine gelen genç yazarı bu güç durumdan kurtaran yirmili yaşlarda yayınlanan -kraliyet yanlısı- şiirleri oldu; xvııı.lois tarafından bin frank aylığa bağlandı, chateaubriand’ın ilgisini çekti ve romantik akımı benimsemesinden sonra parlak bir kariyerin kapısını araladı.


1827’de “cromwell” ve 1830’da “hernani” oyunları, -tıpkı namık kemal’in “vatan yahut silistre”sinin osmanlıda yarattığı- isyana benzer bir heyecan uyandırdı paris’te. 1830 yılında victor hugo'nun hernani piyesinin oynanmasından sonra romantiklerle klasik edebiyat taraftarları arasında "hernani savaşı" denilen tartışma basladı. bu tartışma romantiklerin “klasizm” karşısında kesin zaferiyle sonuçlandı.


hugo’nun ilk romanı ise “notre dame’ın kamburu”dur(1831). bugün okunduğunda, yazarın en yüzeysel ürünü olarak değerlendirebileceğimiz bu romanın nispi başarısızlığı, hugo’nun maddi nedenlerle yayınevinin ısrarına boyun eğerek metnini çok kısa bir sürede tamamlamak zorunda kalmasındandır. yine de, hugo’nun yükselen ünü, fransa’da bu kitabının da sevilerek okunmasını sağlamıştır.


1831-1941 arasında çok sayıda şiir, piyes ve roman yazan hugo, 1841’de fransız akademisi’ne seçildi. 1848 ihtilali’nden sonra cumhuriyetçi saflara geçti ve cumhurbaşkanlığı için aday bile oldu. kendisi seçilemedi, ama seçilen louis napolyon’u destekledi. ancak napolyon da imparatorluğunu ilan edince, hugo 1851’de fransa topraklarını terk ederek –yirmi yıl sürecek gönüllü bir sürgünü geçireceği- channel adaları’na yerleşti. burada yazdığı “sefiller”(1861), onun en çok tanınan ve sevilen eseridir. imparatorluk dönemi sona erip üçüncü cumhuriyet kurulunca, victor hugo, paris’e bir kahraman olarak döndü. millet meclisine seçildi, ama politikadan çok edebiyatla ilgilenmeyi tercih etti. 1885’de öldüğünde, büyük bir törenle pantheon’a gömüldü.

tolga abinin sundugu hugoyla bir alakası varmı acaba diye düşündüğüm şahsiyet.

<bkz: hoşgörü en iyi dindir> diyen yazardır.

beklenen gün gelecekse çekilen çile kutsaldır da demiştir.

fransız dilinin ve şiirinin büyük ustalarından olan yazardır.

pek bilinmemekle birlikte bir idam mahkumunun son günü adlı bir romanı daha vardır ki bir toplumun yaşatıcı olduğu kadar öldürücü de olabileceğini anlatır.

1835 toygar acayipoğlu`nun sunduğu program.

toygar abi: ama viktor hügo üzülüyor
kişi: viktor hügo`nun amına koyayım.*

ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
sevmek için güzele mi bakmalı?
çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
hırsızlık; para, malmı çalmaktır?
saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
solması için gülü dalından mı koparmalı?
pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

victor hugo

sefiller adlı mükemmel bi kitaba sahip fransız yazar.***

sefiller kitabının yazarı.
aynı zamanda hayatını uzun bir süre fransa dan uzakta sürgünlerde geçirmiş yazar.

1844-85 yılları arasında sion manastırının büyük üstadlığını yaptığı söylenen fransız yazar.

sözleri;

öğrendikten, sevdikten sonra daha çok acı çekeceksiniz.

barış, her şeyi hazmeden mutluluktur.

çalışma uçup gidebilen bir alışkanlıktır; bırakması kolay, yeniden başlaması zor bir alışkanlık.

ölüm bu; ne hükümdar tanır, ne soytarı; herkesi aynı iştahla yutar.

hayat, felaket, yalnızlık, yüzüstü bırakılmışlık, yoksulluk kendine göre kahramanları olan savaş alanlarıdır.

evlatlarını sevmeyen babalar olabilir; ama, torununu çıldırasıya sevmeyen dede olamaz.

kadınsız bir erkek horozsuz bir tabanca gibidir; erkeği ateşleyen kadındır.

qazimodo karakteriyle ''çirkinlerde sever'' demek istemiştir.ama aynı zamanda çok güzel olana aşık olursan ''çirkinler kaybeder'' de demek istemiş olabilir.

cromwell adlı yapıtının önsözünde, romantizim akımının kurallarını belirtmiştir.

evlatları birbiri ardına ölmüş ve bunların acısıyla çok güzel eserler vermiş dahi edebiyat ustası.o olmasaydı böyle leziz kitaplar yazılır mıydı ,yada romantizm akımı böylesine güzel işlenebilir miydi bilmiyorum.

nişanlıya mektuplar adlı eseri pek bilinmeyen yazar. mektup yazacak kağıdı kalmadığından geceleri zorunlu uykusuna dalan insan. yıllarca mektuplar yazıp, gizli görüşmeler yaptığı aşkına sonunda kavuşmuş kişi.