lafmacun org

acun ılıcalı tarafından hazırlanıp ,sunulan yarışma programının ismi.haftaiçi hergün yayınlanan bu yarışma programında 22 yarışmacı vardır.her yarışmacının elinde bir kapalı bir kutu vardır.bu 22 yarışmacının arasından kurayla seçilen bir yarışmacı yarışmaya hak kazanır ve boşalan yere başvuranlar arasından yapılan elemelerle yeni birisi gelir.bu böyle gider...paralar 1 ytl ila 250.000 ytl arasında değişen rakamlardır.yarışmacı az miktarları kutularda bulmaya çalışarak , kendi elindeki kutunun değerini arttırır...ya kutusunu önerilen teklife satar ya da devam ederek sonunda yüksek bir meblanın kutusundan çıkmasını bekler...



dikkati çeken şey ise bu 22 kişiden kurayla yarışmacı olamayan ve sadece kutu açmaya yarayan 21 kişi seçilene kadar gider - gelirler yarışmaya...bu sayede 21 kişiyi bedava çalıştırmış olurlar.gönül ister ki cillop gibi hatunlar görünsün oralarda ama ne yazık ki yarışmanın formatı budur.

<bkz: are you in or out? >



cevaben : count me out *

daha önceden de benzer formatta yarışmalar izlemiş olsam da acun’un pozitif enerjisinden midir yoksa, evet herhalde ondandır, daha bir keyifle izlediğim program.

televizyon izlemeyen entellektüeller için acun ılıcalı’dan çok heisenberg’i anımsatan soru.

bir türlü ısınamadığın bir yarışmacı çok az bir miktar kazandığında ’babayı aldı’ diye sevindiğin yarışma.

evet, insan bazen bi’ garip olabiliyor.

artık 22 yerine 24 yarışmacısı olan, en büyük ödülün 500.000 ytl ye yükseltildiği, haftanın beş günü show tv’de prime time kuşağında yayınlanmakta olan, kaliteli ve bağımlılık yaratan yarışma programı.

yılbaşında oradaki 24 yarışmacı içindeki türk halkının oylarla belirleyeceği kemal veya ömerin 1 milyon ytl için yarışacağı yarışma programı. ayrıca yılbaşına kadar kemal ve ömerin kurada yarışmak için çıkmasının ihtimalinin 0’a düştüğü yarışma programı.



<bkz: dikkat bağımlılık yapar>

bagimlilik yapan, baska programlari seyrederken bile habire ne oldu diye kanallar arasında zaplamaya neden olan, teklif kabul edildiğinde rahat rahat diğerini seyrederiz şimdi dedirten program. yarismacının sempatikliğine göre acilan kırmızı kutulara sevinilen ya da tuh be kacirdi parayi denilen programdır ayrica. bir de su aralar yarismacıların son kutulara dogru duygu sömürüsü yapmaya başlaması ve bu şekilde teklifteki miktarı arttırmaya çalışmaları da dikkatleri çekmiştir.



ayrica gecenlerde atesli bir hastalik gecirirken sabaha kadar tekrar tekrar yarışmacı olunması sonucu ideal kabus niteliklerine sahip olduğu da gözlenmiştir (süper gerilim, sabaha kadar kırmızı olmasın kırmızı olmasın nidaları eşliğinde).

daha önce türk televizyonlarında zafer ergin ve halit ergenç sunumunda 2 kez ayrı ayrı yayınlanmaya başlayan fakat rating almayıp yayından kaldırılan yarışma programı formatının adıdır.bu sefer tutmasının sebepleri vardır ilk ikisinde kutuları açanlar hostes kızlardı ve yarışmacılar izleyiciler arasından bilgi sorularıyla seçilirdi.halkımız soruyu değil şansı sever.ve hostes kızlardansa ajanslardan gönderilen part-time oyuncuların sırayla yarışmacı olması da mühimdir.örneğin rating getiren oyuncu nedense ilerleyen günlerde yarışmacı olur ki rating getirmeye devam etsin.örnek,kemal kişisidir.yalnız her formatta böyle yalan düzen kuran acun bu yalanlar yerine gerçeği açıklasa daha iyi olacaktır.

yarışmacıların sürekli tiyatro yaptıkları yarışma programı.



-inanmıyorum yaaa..

-arkadaşım seni çok seviyorum..

-acun bey su alabilirmiyim bayılıcam galiba..

var mısın yok musun?



son aylarda en çok izlenen en çok konuşulan yarışma programı. program başarılı, başarılı olmasına da insanlara pozitif bir şey vermiyor. sadece kuru bir heyecan... aslında sahip olmadıkları paraları kaybettiğine üzülen insanlar ya da hak etmek için çaba sarf etmediği meblağları cukkalayan şanslıların yarıştığı bir ortam. izlemesi hoş oluyor insanların bir umut çırpınşlarının...



umut. umut fakirin ekmeği, insanlığın tutunduğu son dal, her zaman aç olunan, umut zifiri karanlıkta göz bebeklerinin aradığı noktasal bir ışık kaynağı. insanlığın ortak hislerinden biri. böyle olunca da geniş bir sömürü alanı oluyor.



şimdi şu içinde yaşadığımız coğrafyayı gözümüzün önüne getirelim. insanların ezici çoğunluğu dar gelirli. hatta bütün dünyada bu böyle. kafamızda hayali bir üçgen çizip bu üçgeni üç parçaya ayıralım. ekosistemdeki besin zinciri gibi bir tablo ortaya çıkar. en alt basamakta sayılar en fazla olan üreticiler, orta basamakta birincil tüketiciler, en üstt ise ikincil tüketiciler.



şüphesiz en şanslı, doğuştan şanslı olan sayıları en az olan en üstteki vahşi yırtıcılardır. kimse fırsat eşitliği, hukuk önünde eşitlik, o eşitliği, bu eşitliğinden bahsetmesin bana. zengin bir iş adamının kendine ait hukuk bürosu varken, durumu olmayan birine barodan zoraki bir avukat veriliyor. o avukatta bu işi kendisine yüklenen bir angarya olarak görüyor hangi eşitlikten bahsediyoruz burada. neyse dağılmayalım.



orta katman... nispeten sayıları vahşi-zenginlik azınlıktan daha kalabalık ideal bir katman olarak değerlendirilebilir. her daim üst basamağa çıkma hevesi içinde yaşayan insanları barındırır bünyesinde.



ve gelelim en alta. burası en kalabalık, toplumun bütün renklerinin, itin, ibnenin, fakirin, yoksulun cahilin, dar gelirlinin bulunduğu umuda en çok sarılan, sarılmak zorunda olan en alt seviye.



işte birileri çıkıp bu altta kalanlara, hor görülenlere, her daim siktir edilenlere diyor ki;



evet belki sizi en üst katmana çıkaracak olanaklar yok elimizde fakat şu gün yaşadığınız şartlardan -topluca- daha iyi şartlara sahip olabiliriz. içlerimizden bazılarımız zengin olacağına hepimiz orta şekerli şerbet olabiliriz.



ilk başta herkesin aklına yatıyor bu. tabi en üstteki kaymak tabakanın vahşileri dışında.



olaylar öyle gelişmiyor maalesef. neden mi? tek nedeni var. umut... gözü kör olasıca umut. insanlar zengin olma umudunu, orta düzeyde bir refaha tercih ediyorlar, reddedilemez bencillik duygusu aklı selimi yeniyor. daha türkçesi belki hayatında hiç bmw x5 sahibi olamayacak bir insan ya olursa diyerek kendisine sunulan şahin’i elinin tersiyle itiyor. sonuçta ne şahin onun oluyor ne de bmw. ama umut... umut hep onun. dünyaları onun yapıyor gece rüyasında.



onun içindir ki bu tarz programlar, hep rating rekorları kırıyor, onun içindir ki, her sene yılbaşında nimet abla gişelerinin önü tıklım taşşak dolu oluyor.



hiç birinize vurmayacak o piyango. çünkü bir bilette ben aldım. hiç şansınız yok, hepsi benim olacak benim!.. isterseniz iddiaya girelim:



var msınız yok musunuz?

<bkz: to be or not to be>

orijinal adı deal or no deal olan yarışma.

yarışmak için başvuranların sayısı 200 bin civarındaymış...

şansa para kazandıran yarışma.kutuyu açma ve söyleme arasındaki süreyi uzatarak kişiyi kanset etme potansiyeli taşımaktadır.

bazi yarismacilarin "lütfen yardimci olun" demesi ilginc.

<bkz: croupier kardes yardimci olurmusun>

yarışmacıların birbiri ile rakip olmamasından dolayı her birinin birer sevgi kelebeğine dönüştüğü yarışmadır.

aralarda teletubbıes reklamları yapan ve yarışmacılardaki etkileyici ! samimiyet hasebiyle kabak tadı vermeye başlayan yarışmadır.

kutuyu açmak için dakikalarca konuşulur, karşılıklı methiyeler düzülür, "kutu hakkında ne hissediyosun" şeklinde sorular sorulur ve bütün bunlar yetmezmiş gibi bazen en sonunda 10’dan geriye doğru sayılır. son zamanlarda 10 yerine 20’den geriye doğru sayma yoluna gitmeye başladılar ki "yuh artık" demek zorunda kalıyoruz. 20 ne demek allasen, illa geriye doğru sayacaksan 3’ten başla 3...2...1... yap ve aç kutuyu. hadi olmadı 10’a da razıyız biz, 10’dan geriye doğru say, ona da eyvallah! ama 20 ne demekmiş ya, gidin işinize kardeşim... ama gel gör ki izlettiriyor işte kendini meret!

yarismacilarin actiklari kutuların büyüklüklerine göre kendilerini suçlu hissettikleri yarı$madır. ilginçtir tabi.