lafmacun org

bünyeye büyük haz veren bir olaydır. günler öncesinden plan yapılır. acaba nasıl tepki verecekler diye düşünülür. güzel hayallerle yola çıkılır. yol bilinen yoldur. hiç değişmemiştir ama giden kişi değişmiştir. üzerinden okul formasını atmanın rahatlığıyla girer okulun bahçesine. hademeyi görür ilk olarak. onunla ufak bir muhabbete imza atılır. ardından dersi boş olan sınıf dikkati çeker. zil çalana kadar şunların yanında takılayım denir. 2 yıl aynı okulda bulunup hiç muhabbetin olmayan kızlardır kendileri. yanlarına gidersin, ho$ geldin ile başlayıp okul nasıl ile devam eden bir muhabbete girilir. ufaktan havanı da atarsın, gülerler. derken zil çalar. seneye biz de gelicez yanına sesini duyarsın en son. müdür odasına girilir. müdür hayatında hiç görmediğin kadar mutlu görünür. sanki o kadar zaman ağzına sıçan adam o değildir. hoş bir muhabbete imza atılır kendisiyle. notları falan sorar, gülünür, eğlenilir. "ulan bu adam böyle değildi eskiden" diyerek odadan çıkılır. sıradaki hedef öğretmenler odasıdır. "nasıl geçirdim" edasında girilir odaya. derken 2 sene boyunca "senden bir bok olmaz" diye kafa siken hoca gelir yanına utanmadan yüzünde anlamsız bir sırıtış ile.
- nasılsın fevzi?
+ iyiyim hocam, sizi sormalı?
- iyi işte. okuldayız. okul nasıl?
+ bildiğiniz istanbul işte hocam.
şeklinde başlayan ve aynı saçmalıkta devam eden muhabbete girilir. araya başka hocalar karışır ara sıra.
-* ya fevzi senin için kazanamaz diyorlardı geçen sene.
+* ben yüzüne de söyledim kendisinin.
"iyi bok yedin" demek geçer içinden ama zaten göt etmişsindir adamı, ne gerek vardır abartmaya. biraz da hatunları göreyim diye odadan kaçılır. kantine geçilir. kaşar bir hatun yüzünden terk ettiğin hatun gelir yanına. o kadar sıcak davranır ki ne kadar mallık ettiğini anlarsın. çok içten bir görüşürüz diyip bahçeye çıkarsın. derken beklenilen bir şekilde az önceki hatunu uğruna terk ettiğin hatun çıkıverir karşına. yanında da yeni manitası. bakmazsın önce, son bi an gözler buluşur, soğuk bir el selamı gelir. aynı şekilde karşılık verirsin. sonra da yeni manitasının "niye selam veriyorsun" tarzında hareketleri görülür. gülünür, geçilir. derse girerler. beklersin, zil çalsın da okul bitsin. son kez şu yolu yürüyeyim. bir arkadaşın çıkar beraberce son kez yürüdüğün yolu yürürsün. güzel bir deneyim olmuştur bu olay. ne kadar mallık yaptığını, şehvetin nasıl gözlerini kör ettiğini görürsün. gülüp geçmek istersin, bu kez olmaz. çaresiz eve gider, lafmacun.org'u açarsın. bir nevi içini boşaltırsın. umutla yarınlara bakarsın.

nedense bir anımı hatırlatıp içimi burkmuştur bu başlık.

neden ?

çünkü ;

liseden mezun olduktan 3 sene sonra girmişimdir üniversiteye. benim dönemimdeki arkadaşlarım kazandıgı zaman yanlarında bulunmuşumdur ve bu diyaloglar gecmiştir ;

+ sen nereyi kazandın ?
- samsun biyoloji.
+ ya sen zibidigibi ?
- ya hocam bu sene olmadı , seneye bir daha hazırlanıcam.

seneye bir daha hazırlanmışımdır fakat bu seferde olmamıştır. bir sekilde yolum gene okula düşmüştür bir başka kazanan arkadaşımla.

+ oo gelin cocuklar, nerelere girdiniz bakalım ?
- hocam ben ankara işletme yi kazandım.
+ oo cok güzel ya sen zibidigibi ?
- hocam ben sınavda kaydırma yapmışım , olmadı yanı bir daha bakıcaz.
+ anlıyorum.

evet anlıyorum. bu anlıyorum sözü '' siktir lan salak '' anlamındadır aslında. farketmişimdir ama bozmamışımdır bunyeyi. azimle sıcan beton deler hesabı gayret etmişimdir.

ayrıca bu 2 sene içersinde de okulun duvarına kazananlar listesi asılmıştır ve benım adım yazmamaktadır. halbuki acikögretimleri yazsalar olurdu da , olmadı işte.

neyse 3. seneye gelmişizdir ve nihayet olmuştur, artık göğsümü kabarta kabarta okula gidecegimdir.

- ya biz serdar hocaya bakmıştık.
+ o gelmedi ya .
+ hee anladım. peki sezen hoca burda mı?
- yok o da dogum yaptı, o da yok.
+ müdür yardımcısı ?
- yemege gitti.

hay agzına sıcayım böyle işin ya, resmen hocalar kacmış, yok kardeşim. 3 sene beklemişim artislik yapıcam '' hem de burslu kazandım hocam'' diyecem , yok etrafta kimseler yok.

şans mıdır, kader midir bilemem ama, içimde hep derin bir sızıdır o gun hocalara haberi verememek. en azından adım lise duvarına asılan pankartta yer aldı da bir nebze olsun rahatladım...

*

insanın aklında daha çok liseye ziyaret amaçlı değil de meslekle alakalı dönmeyi çağrıştıran başlık. ki öylesi çok daha haz verici olsa gerek..4 sene burnundan getirmiş hocaların yanına hoca olarak gidip oturmak, karşılarında sigaranı yakıp kahveni içerken öğrencilere yaklaşımlarını rahat rahat eleştirebilmek, o hocaların önünden geçerken gömleğini içine sokmak, ya da saçlarını toplamak gibi refleks lerden sıyrılmış olmak..onlarla iş arkadaşı olmak..

olay sadece arada gecen zamanla ilgili degildir. lise hayati ile universte hayati arasindaki fark cok kisa surede degistirir insani. kisinin yeni oldugu insan, eski oldugu yerde ayni seyleri hissetmez. yeni seyler hisseder.

ayni nehirde iki kere yikanamama paradoksu ile birebir ilgilidir.

ego tatminine yardımcı olan eylemdir.yeni yetmeler ve o sene sınava girecekler size imrenerek bakarlar,hocalarınız ise emeklerinizin karşılığını alabildiğiniz için nedense gereksiz mutludurlar.sağdan soldan tebrikler yağar,tanımadığınız hocalar bile yolunuzu kesip tebrik ederler sırf bir üniversiteye girdiniz diye.herkes parmağıyla sizi gösterir üniversiteli diye.

<bkz: abartı>

diploma gibi gerekli evrakları tamamlamak için yapılan eylem.

üniversiteyi kazanıp liseden ders bırakan öğrencinin ''ss'' kuralına göre zorunlu olarak yaptığı eylem.