lafmacun org

umursamaz insan rahattır, geniştir, yapısı gereği soğukkanlıdır. günlük hayattaki küçük utançlardan bihaber olduğundan, böyle şeyleri dert eden kişilere kıyasla daha uzun yaşayacağı düşünülebilir. zira dertsiz tasasız olmaya meyillilikten mütevellit küçük streslerden etkilenmeyen bir bünyeye sahiptir. lakin umursamazlığın dozu kişiden kişiye değişir ve yanlış umursamamalar, tıpkı yersiz umursamalar gibi kişiyi eritip bitirebilir.



yine de ademoğlu bir kişiyken diğeri olmayı, bir yerdeyken diğer yerde olmayı, bir zamandayken başka zamanda yaşamayı ister ekseriyetle. o sebepten de umursamaz insan olma isteğimiz de ciddiyetle sorgulanmalıdır



<bkz: kendimden biliyorum>

büyüyünce olmak istedigim insan çeşidi.
büyüyünce falanı siktret de, valla isterdim ya, öyle her boka aldırmayan, dünya yansa götümde degil kıvamı biri olmayı. insanın hiçbir özelligini seçme şansı yok yahu, bu ne biçim dünya kardeşim, müdürü görmek istiyorum.

bi’ şeyler anlatmak ya da paylaşmak istediğinizde sizi siklemeyen insandır bazen. sinir bozabilir. örnek olarak;

<bkz: diken> nokta.

her insanın hayatına bunlardan birkaç tane mutlaka girip çıkmıştır. girip kalanını görmek zaten pek mümkün değildir.

keyf ehlindendir bunlar. varsa yoksa rahatlarıdır. ipiyle kuşağı, sikiyle taşağıdır.

sürekli bir yerlere geç gider/gelir bunlar. sonra da hiçbir şey yokmuş gibi "n’aber yeaaa" diye girer hadiseye. "özür" yoktur lugatlarında. zaten ağızlarına da pek yakışmaz, eğreti durur. "nerede kaldın be olm" diyecek olsan zaten konuşmaya "ya sorma ya" diye girdiğinden bütün şevkin kırılır, küfür bile edesin gelmez bunlara. zaten ettiğin küfür de bunun hiçbir yerine değmez, umursamaz ya bunlar.

birçok insan imrenir bunlara. "ah keşke ben de senin gibi olabilseydim" gibi yaklaşımları olur yüzlerine karşı bu imrenlerin fakat aynı imrenlerin bu insanların arkalarından "ya bırak şu koduğumu bu ne rahatlık, bu ne freelik siksen umurunda olmaz bunun" gibi şeyler söylendiğine de şahit olmadım değil hani. ben oldum.

sosyalist/emekçi geçinip konformist yaşayanları vardır ki bunu başka bir başlık altında şeyederiz artık.

hayatın zorlukları karşısında "amaaan koy .mına" veya "çokta skimdeydi" gibi tavırlar takınan, "insanı çileden çıkaran insan" cinsi.

en iyisini yapan insandır hatta en zor olanı yapan insandır zordur çünkü hiç bişeyi takmamak umursamadan yaşamaya çalışmak.keşke ben de becerebilsem.

insanların kendilerine itiraf edemeselerde özendikleri, olmak istedikleri insanlardır.yarını pek düşünmezler,çoğunlukla eğlenceye düşkün olurlar,çok kadınla/erkekle birlikte olurlar ama sevgilileri olmaz...
kol düğmesi koptu diye kanser olmazlar,çay içtikleri bardak düşüp kırılınca küfür etmezler,kendisiyle beraber aynı otobüse binecek adamın otobüsü kaçırmamak için koşmasına anlam veremezler,otobüse koşup yetişemeyen adam lanetler yağdırırken adama bakıp gülümseyen insanlardır bunlar halbuki oda otobüsü kaçırmıştır...çoğunun aklında yaptıklarından çok yapmak istedikleri vardır, geleceğe dair planları asla şuan yaptıkları işle alakalı değildir, hiçbiri istediği işte çalışmaz,çalışamaz zaten onları farklı kılanda budur umursamazlıklarının temeli budur..
yağmurlu bi havada herkez koşup biyerlerlere sığınırken elleri cebinde yağmurda tek başına yürüyen kişilerdir. çoğunlukla yaratıcı, yakışıklı/güzel olurlar...

asla yemek ne? diye sormazlar "yemek var mı? diye sorarlar. ve çoğunun en büyük hayali tropik bi adada bi kumsal evinde yaşamaktır..kimse bilmez ama izlediğimiz filmi , okuduğumuz kitabı dinlediğimiz şarkıyı yapan insanların çoğu bu gruptan çıkar...*