lafmacun org

aynı duyguları paylaşan insan topluluklarının bir toprak üzerinde oluşturduğu toplum.

çoğu insanın kurtarmaya çalıştığı içinde bulundukları toprak bütünü, bu ülkeden bahsediyorum, türkiye'den, nedir ne değildir, kesin bir yargı var mıdır bilinmez aslında,

bazıları vatan der, bazılarının aklına gelince hasretinden gözleri dolar, bazıları için anası ve babasıdır, bazıları için üzerinde çok gereksiz tipin dolaştığı, bazılarının ise bölmeye çalıştığı, bazılarının ise şu kısacık hayatını geçireceği diğer bir çok ülkeye tıpatıp benzeyen yerdir, bazıları için ölmektir, bazıları için yaşamak, bazıları için sevmektir, bazıları için nefret etmek, bazıları için kurtuluştur, bazıları için tutsaklık, bazıları için azınlıktır, bazıları için çoğunluktur, bazıları içinse çoğunluk olduğun yerde azınlık olmaktır, bazıları içinse tam tersi, bazıları için bananedir, bazıları için benimdir...

haliyle bu böyle gider, yazacak olsam bir kaç sayfa olur heralde. peki anatema nerde? şurda; diğer bir çok şey gibi ülkenin de anlamı ona kişinin yüklediği anlamla sınırlıdır, anlamı, yükleyen görüş belirler, üstteki bütün tanımlar bireysel olarak yüklenen anlamlardan ibarettir, peki ülke denen kavram herkesin ayrı ayrı üzerine anlam yüklemesiyle değişebilecek kadar basit midir? evet, bunu bir basitlik olarak görebiliriz ancak söz konusu bu ülkeyse, kanımca konu o kadar da basite indirgenemez, bu ülkenin adı türkiye'dir, birisi bu ülke hakkında kanıya varmaya çalışacaksa, hakikaten çok mürekkep yalaması gereklidir, bu ülke tampon ülke değildir, bu ülke bonus gibi türeyen ürdün, kuveyt, beyaz rusya, tayvan, yeni zellanda gibi bir ülke de değildir, bu ülke amerika, kanada, avusturalya gibi ne olduğu belirsiz ülkelerden biri de değildir, bu ülkenin geçmişi almanya, ingiltere, italya, ispanya, fransa, rusya gibi vahşiliklerle de dolu değildir, o yüzden biri bu ülkeyi konuşacaksa, tarihin sülalesine hendek atlatmış, kültürün, inancın kökenini anlamış ve daha bir çok meziyetlere sahip olan biri olmalıdır ki ben de olmaya çalışmaktayım, yırtınıyorum,

her neyse anlatmak istediğim ayağınızı denk alın kimse yorum yapamaz gibi bir şey değil, bu ülkenin farklı bir ülke olduğunu herkesin anlamasıdır, bu ülkede nefes alıp verebiliyorsak, unutulmamalıdır ki o aldığımız nefesler, birilerinin almaktan bizim için vazgeçtiği nefeslerdir, çok mu dokunaklı? evet çok dokunaklı, biri benim için, evet benim için, senin için, onun için, bunun için, hepimiz için, bizim için öleceğini bildiği halde gözünü kırpmadan siperden delicesine fırlamış ve aynı saniye içinde ölmüşse, biz bugün söylediğimiz laflara dikkat etmemiz gerekmektedir, hak vardır, evet hak vardır, ve bu onların hakkıdır,

tüm bunlara rağmen banane yahu diyene de belki inanmayacaksınız ama saygım vardır, şöyle ki eğer bu adam bu ülkeye zarar vermiyorsa, istediğini yapsın, olay budur, nötr kalana sözümüz yoktur, lakin nötr gözükmek vardır bir de nötr olmak vardır, en azından bunun ayrımını yapacak kadar zekamız şükür ki mevcut,

inşallah bu ülke bir gün eskisi gibi dünyaya adaleti, doğruluğu, hukuku, saflığı getiren bir ülke olacaktır, en azından niyetimiz bu olsun yeter, zira ameller niyetlere göredir.

saat çini vurdu birden: pirinççç
ben gittim bembeyaz uykusuzluktan
kasketimi eğip üstüne acılarımın
sen yüzüne sürgün olduğum kadın
karanlık her sokaktaydın gizli her köşedeydin
bir çocuk boyuna bir suyu söylerdi. mavi.
bir takım genç anneleri uzatırdı bir keman
sen tutar kendini incecik sevdirirdin
bir umuttun bir misillemeydin yalnızlığa

yalnız aşkı vardır aşkı olanın
ve kaybetmek daha güç bulamamaktan
sen yüzüne sürgün olduğum kadın
kardeşim olan gözlerini unutamadım
çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını
dostum olan ellerini unutamadım
karım olan karnını ve önlerini
orospum olan yanlarını ve arkalarını
işte bütün bunlarını bunlarını bunlarını
nasıl unuturum hiç unutamadım
kibrit çak masmavi yanardı sesin
ormanlara ormanlara yüzünün sesi
en gizli kelimeleri akıtırdı ağzıma
şu karangu şu acayip şu asyalı aşkın
soluğu kesen ağulayan ormanlarında
yaşadım o kısa ve korkunç hükümdarlığı
ve çarpıntılı yüreğim saçlarının akıntısında
karadeniz'e karışırdı ordan akdeniz'e
ordan da daha büyük sulara

geceyse ay hemen tazeler minareleri
kur'an sayfaları satılan sokaklardan
ölüm bir çeşit sevgiyle uçar
ölüm uçar çocuk yüzlere
ben o sokaklardan ne kadar geçtim
damağımda dilinin yosunlu tadı
önce buğulu sonra cam gibi parlak sonra buğulu yine
bir takım tavşanları andıran bir takım su hayvanlarını
pazartesi günlerini ve haftanın öbür günlerini
yani salı çarşamba perşembe cuma cumartesi

bir başak ufak ufak bildirir konya'yı
o başakta o konya'da seni ararım
ben şimdilerde her şeyi sana bağlıyorum iyi mi
altın ölçü çift ölçü ve altın karşılıksız
para basma yetkisini fırat'ın suyunu palandöken'i
erzincan'ın düzünü asma bahçelerin dibini
antalya'nın denizini o denizin dibini
beş türlü yengeç yaşıyan sularında
çağanoz adi pavorya çingene pavoryası ayı pavoryası bir de çalpara
bilinir ne usta olduğum içlenmek zanaatında
canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını
sen kalabalıkta bulup bulup kaybettiğim kimya
yokluğun gayri şurdan şuraya geldi
bir günler şölenlerle egemen ülkende
şimdi iri gagalı yalnızlıklar dönüyor
n'olur ağzından başlıyarak soyunmaya
bir kez daha sür hayvanlarını üstüme üstüme
çık gel bir kez daha çıkıntılardan
çık gel bir kez daha bozguna uğrat
(cemal süreya)

bir cemal sureya siiri.

bilinir ne usta oldugum içlenmek zanaatinda
canimla besliyorum su hüznün kuslarini
sen kalabalikta bulup bulup kaybettigim kimya
yoklugun gayri suradan suraya geldi
bir günler sölenlerle egemen ülkende
simdi iri gagali yalnizliklar dönüyor
n'olur agzindan baslayarak soyunmaya
bir kez daha sür hayvanlarini üstüme üstüme
çik gel bir kez daha yikintilardan
çik gel bir kez daha beni bozguna ugrat