bir insan huyudur.
var bu tarz insanlar. hiçbir zaman varlıklarının nedenini algılayamasam da, sensin o, benim, sizsiniz. pesimist insanların doğasında var bu. öyle bir güdü ki, anlayamıyorum gerçi ama gözlemim bu, keyif alıyor bu tarz insanlar terkedilmekten. gerçekten. ve bunu hayatın bir acımasızlığı gibi insanlara "terkedildim" kelimesini tema kabul görerek, güzel güzel anlatıyor.
dü$ünüyorum, dü$ünüyorum, bulamıyorum. bir insan neden terkedilmek ister? neden ili$kideki tek gayesi budur? ortada bir problem varmı$ gibi davranıp, neden terketmeye zorlar seveni? sevgiliye olan sevgi bunalımını, sevgi azalımını neden acı çektirir bir boyuta getirip sevenin damarının en kalın yerinden altın vuru$u yapar?
bakıyorum çevremdeki insanlara, yakın dostlarıma, hepsinde var bu. terkedilmek için ellerinden geleni yaparlar, sevdiklerine soğuk davranırlar, sonra terkedilir ve onun için ağlayıp, biralarını benimle yudumlarlar.
lan ben sizi çok seviyorum, ama kabullenemiyorum. huyunuzu, bunu neden yaptığınızı anlayamıyorum.
neden hepiniz böylesiniz? anlatın biriniz!
#921675
