kişilerin benimsedikleri görüşlere bir başka kişinin itaat etmesi zorunlu değildir, fakat diğer yandan onu böyle yergilere getirmesi zorunlu değildir.

ama bu durumun çizmeyi aştığı zamanlar oldukça fazla. senin dinine, kitabına, inandığın yüce kıldığın insanlara küfretmek benim hobim değil.
fakat benim inandıklarıma, yolunda gittiğim düşüncelere, doğru yada yanlış olması tartışmadan, direkt bok atman, neyin üste çıkış cabasıdır ki?

hiçbir şeyin! yapılan sadece altta kalanın canı cıksın, ben kendi pislik üslubumla, bilip bilmeden bir şeyleri ortaya atayım, sayayım/söveyim rahatlayayım.

bunu yapan insan olamaz, bir takım değerlerden dem vuramaz, böylesine şerefsizce/terbiyesizce öne cıkan, bir şeyleri vurgulayan, kendi mezhebinden başka hiçbir mezhebe saygı göstermeyen, kafa tasının (ki tastır başka bi' şey değildir) varmış olduğu hafifliktir, terbiyesizliktir.

kişinin suçu değildir anne-babasından ve çevresinden gördüğü eğitim böyledir.

bu tip adamların kafa tası yoktur, zira ben ona lazımlık diyorum. birileri sıçmış zamanında.

sırf örnek üzerine değil ama genel olarak anlayamadığım hafifliktir, sözlükte garip bir ağız bozukluğu modası var, hem de saldırgan, direk diğer yazarları hedef alır biçimde..

anlayamadığım şu ki, hadi rahatça birine küfür ediyorsun da, hiç mi küfür edilmesini istemediğin insan yok şu dünyada, yahu karşındaki adamın da ağzı torba değil ki basar sana bir sunturlu, ha bunlardan geçilmiş ise bilemem tabi ama bizden büyük bir abimiz derdi ki;

anasını sevindirmek isteyen elin anasına söver
tabi sevindirmeden kastında sanayiciliğin getirisi bel altı mizah öğesini de kaçırmamak lazım.. elin anasına söversen o da sana söver diyordu yani ..

ki bir de az önce din, millet, emek vesair değerleri ağzna aldıysa kişiler, gerçekten iğrenç duruyor, evet zaman zaman hepimiz küfürlü konuşabiliyoruz fakat bunun bile bir adabı vardır bence..