lafmacun org

havuzlu parkların neşe kaynaklarıdır aslında. sıcağın kavurduğu bedenlerini öyle serinletmek isterler. bir oyundur onlar için. tabi aslında yanlıştır yaptıkları ve tehlikelidir. hatta geçen gün tvde süs havuzunda yüzerken ölen bir çocuğun haberini izlemişlerdir oysa ki. yine de kötü yanlarından bahsetmeden romantik yanına baktığımızda bu çocuklar sizi mutlu eder.


süs havuzunun karşısında oturmuş, devirdaim motorunun oluşturduğu kaynağı yapay olan şırıltıyı dinlemektesinizdir. sonra ilerden bu bıcırlar belirir. hiç utanmadan yam önünüze gelirler ve profesyonel bir edayla hemen soyunuverip donlarıyla kalakalırlar. pek çok defa bu havuza girip çıktıklarını anlarsınız böylece. neyse şaşkın bir biçimde izlerken onları biriyle göz göze gelirsiniz bir an. bıcırın yüzündeki eblek sırıtık bir anda tam utangaç bir ifadeye döndü demeden yine o eski muzur halini alıverir. neyse çocuklar donlarıyla kalakalmıştır önünüzde. fazla büyük olmayan havuza cop diye atlar birisi bir anda. sonra cop diye atlamanın ve burna su kaçmanın etkisiyle sersemler bir an. o an diğerleri güler. sonra havuzdaki çocuk diğelerine su fışkırtır suyun nüfu ettiği bedeni titrerken.(ah bir de küfür etmese o küçük ağzından). neyse sonra diğerleri de atlar. yarımyamalak yüzerlerken birisi "yuh ulan ne ara gördün jiroskop mu gözlerin mubarek" dedirten bir şekilde "bekkçiiiiiiiiiiii" diye bağırır. suyun içinde koşmaya çalışarak cıp cıp sesler çıkartırlar. ve sonra daha bekçi gelmeden bir köşeye istifledikleri elbiselerini kaptıkları gibi yalın ayak kaçarlar. eğer havuzun ve çocukların yakınında bir yerde oturuyorsanız, su içinde kaçışlarından siz de nasibinizi alarak ıslanırsınız üzerlerinden sıçrayan suyla. eşoleşekler diyerek kızsanız da aslında samimi değilsinizdir çünkü o sırada yüzünüzde bir tebessüm vardır çünkü. sonra çocuklar nerde giyindilerse gelirler tekrar havuzun yakınlarına ve güneşin yaktığı bir yerin üstüne otururlar titrek titrek. şakalaşırlar gülüşürler, atari oyunlarından bahsederler gülüşürler kikirderler. pantalonlarının bir kısmı kurumuştur o anda. sonra bir süre geçer ve kalkarlar. kendilerinden geriye oturdukları yer üzerindeki ıslak popoların lobsal izleri kalır geride. ve siz de düşünürsünüz çocukluğu tekrar. "ne güzel şeymiş be" deyip anılarınız gelir aklınıza. ve anlarsınız ki bu dünyadaki en bilge kişiler küçük çocuklardır. çünkü kendilerini mutlu etmekte herkesten daha ustadır onlar.

nedüğü belli olmayan sudan hastalık kaparlarsa ebelerinkini görürler.

~15 cm suda yüzebilme yetilerinden dolayı tebrik etmek ve dahi bilimsel çerçevede incelemek gerekir kendilerini. o kadarcık suyu da zaten beyaz pamuk donları çeker. geriye ne kaldı? gerçekten enteresan.

izmir fuarı çevresindeki havuzlarda bol bol görülebilirler mesela. hele montrö'de, biz mc donald's'ta oturmuş big mac, mcroyal ne varsa yerken hemen karşımızda, karınları her daim tok, yüzlerinde gülümsemeleri ve beyaz donlarıyla yüzmüyorlar mı, ıyy.

edit: edit değil lan aslında bu. daha yollamadım bile, yalan söylüyorum. neyse şey diyecektim.. neydi.. hah ironi ironi.

havuzu olan parklarda raslanabilinir.sıcaktan bunalmış küçük bünyeler serinlemenin bedava yolunu bulmuşlardır.bilmezler onlar o sudan hastalık kapılabileceğini,tedavi masraflarını ödeyemeyen ailelerinin gözü önünde eriyebileceklerini.havuza gidememiştir onlar.bulmuşlardır işte beleşe,oynar dururlar etraftaki bakışlara aldırmadan.çocuktur onlar daha,her şeyin bir oyun olması gerekir aslında onlar için ama onlar küçük yaşlarda bir oyunun içinde olmadıklarını parasızlıktan,dayaktan,çalışmaktan öğrenmişlerdir.hayatlarında kısa bir süre oyun olsun isterler.kimilerinin evi bile yoktur,tinerci diye adlandırırız onları,kimileri haberlere çıkar havuzda yıkanırken,gülmemize neden olur.oysaki kendileride söylüyorlardır.nerde yıkanacaklardır?buldukları bir sabunla havuzun suyundan yararlanmaktadırlar.çocukları suyun içinde oynarken görünce mutlu olunur ama aslında bu açıdan bakınca çokta mutlu olunabilecek bir olay değildir bu.
sırf negatif enerji kaynağıyım farkındayım.