lafmacun org

öncelikle belirtmeliyim ki burda bahsi geçen hayvansever kedisever ya da köpekseverdir. spesifik diyerek kısaltılmış 'özelleşme', 'özgüleşme' kısmına gelince...

laflink'te de linkini verdiğim barınaklar ve kedigen miyavlar, köpekistan, evsiz patiler, havhav gibi bazı sitelerin hayvan sahiplendirme forumlarında dolanıyordum da şuna dikkat ettim:

bir günde 30 - 40 tane post geliyor her siteye ve bunların bir kısmı bir şekilde dövülmüş, sokağa atılmış, ya da sokakta bulunmuş, kaza geçirmiş hayvancıklar... bir kısmı da sokak köpeği dediğimiz güzel köpekler ve güzelim tekirler, sarmanlar... küçük bir kısmı da sahiplerinin yaşlandığı için, bebek beklediği için, artık bakamadığı için vermeye çalıştığı chinchillalar, ankara kedileri, rottweilerlar, golden retrieverlar...

şimdi bu hayvancağızların sahiplenilme oranlarına ihtimallerine göz atalım:

1- ilk grup hasta yahut sakatlanmış olanlar demiştik. bu hayvanlara bakabilmek için tabii ki özel bir ilgi, biraz da bilgi gerek. yani herkesin cesaret edememesi normal hatta iyi bile. alıp elinde öleceğine bakabilecek biri alsın ister insan. yoksa bunlara duyarsız bir kişinin bile var olduğuna inanmıyorum. bu noktada iş biraz veteriner kliniklerine düşüyor. tamam bakımını ben kliniğimde yaparım diyenler oluyor. öpücükler de onlara gidiyor...

2- gelelim 2. gruba... sokak kedi ve köpekleri... bu noktada şahsi fikrim en güzel köpek yavrularının sokak köpeklerinin olduğudur. şişko popolarını sallayıp yürümeye çalışırken insanın ısırası gelir. doğal yaşam alanlarında beslemek ne kadar daha mantıklı ve onlar için de iyiyse de bazılarının bu şansı olmuyor, olamıyor. bazı belediyelerin 'iyi çalışmak'tan kasıtları gece çıkıp hayvan öldürmek olduğundan, bazı yavrular annesiz kalıyor; yaşama şansları düpedüz ellerinden alınıyor. fakat onlara yuva arayan insanlar onlarca güzel fotoğraflarını koymalarına yahut minicik, şirincik gibi topic başlıklarına rağmen görüntülenme sayısı oldukça az... ya da tekirler örneğin... kedileri az çok bilen herkes görmüştür ki bunlar kadar zeki kedi yoktur. öte yandan da çok güzeller. deviantart onların fotoğraflarıyla kaynıyor. fakat evet efendim dediğim gibi, resimlerine bile bakmıyorlar, sayfalarını bile açmıyorlar.

3- cins tabir edilen kedi ve köpek ırkları... topic'in açılmasıyla birlikte altı doluyor: bana verin bana verin! diye. nedendir acaba bu? düşündüm düşündüm bulamadım. zannediyorum evde gümüşlüğün üzerine koymak için hayvan arıyor bu insanlar. ve ilanı gördüklerinde o kadar hızlı atlıyorlar ki ben şahsen atmaca gönüllüsü olmak istiyorum o anlarda. insanlığımdan utanıyorum. ey cins hayvanlarını vermek isteyen hayvan sahipleri, bunu ilanla yapmayınız eşe dosta veriniz, şu diğer hayvancıkların hakkını da gasp etmeyiniz zira dediğim gibi bekliyor insanlar. ben yerlerinde olsam bir de verdiğim kişiye şöyle bir bakar sonra da takip ederim. acaba sizden bedavaya alıp başkasına satıyor olabilir mi? yani bu arzusu hayvanseverlikten çok paraseverlikle açıklanabilir mi? ben açıkladım. hepsini değilse de çoğunu...

hayvan seviyorsak hepsini seveceğiz arkadaşlar! goldensever, rottsever, chinchillasever gibi tanımlar ortaya çıkana kadar en azından... edepten...

insanlar sahip oldukları(!) hayvanlarla kendilerini özdeşleştiriyorlar ya da özdeşleştirmek istiyorlar. sahibine benzeyen evcil hayvan temalı görüntülere şahit olmuşuşuzdur. benzerlik sadece köpekler ile insanların dış görünüşlerinden kaynaklanmıyor, karakterleri de benzerlik gösteriyor.

kokoş bir kızın süslü püslü elbise giymiş toka falan takmış finosu, uyuşuk bir bulldogun kendisi gibi uyuşuk sahibi, fiziksel güce tapan ve tasması ile de bununla fiziksel bir bağ kuran pitbull sahibi, oyuncu sevimli bir kedisi olan amelie gibi iç dünyasında dış dünyadan daha fazla vakit geçiren bir kız. bu ilişkilerde insanlarla köpeklerin farklı kombinasyonlarda yer değiştirdiğini düşünmek gerçekten zor.

insanlarla nedense sokak köpekleri ile kendilerini özdeşleştiremiyorlar. hatta içten içe ondaki "kaybetmişlikten" kendini uzak tutmaya bile çalışıyor. bir çok evcil hayvan sahibinin bile sokak köpeği yanından hızlı hızlı geçmesi bu yüzden. bazıları kendilerinin aslında sokak köpeği olduğunu kabullenmiyor, bazıları olmak istemiyor olmaktan korkuyor. elbette sokak köpeklerine kendine daha yakın hissseden onları daha çok seven insanlar da var. hatta hayvanları en çok seven bu azınlık bile evcil hayvanlardaki şımartılmışlık yüzünden onlara karşı soğuk olabiliyor.

sonuç olarak spesifik hayvanseverliğin bu şekilde ele alındığında gerçekten hayvanseverlik olarak adlandırılamayacağı fikrine varılabilir. bu tanıma uyan insan kendisini bir başka canlı formunda kanlı canlı bir şekilde yanında tutuyor. bu hayvan dostu da oluyor ama ilk önce kişinin kendisi ya da olmak istediği kişi. sevmek de kendini sevmek, olmak istediği kişiyi sevmek. spesifik hayvanseverlik bu açıdan hayvanseverliğin gerçek anlamından uzakta gibi duruyor.