lafmacun org

kelimelerle anlatmanın belki de en zor olduğu bir kelimedir,histir, duygudur.. ama sunay akın’ın aşağıda sözleri yazan şiiri belki biraz yardımcı olur bizlere..



saçak altina siginmis

göçmen kusun

kar tanecikleri arasinda

düsen beyaz tüyünü de

görebilmek



ıste sevmek

sevmek kolay değil



hep düşünmüşümdür;

her sevmek istediğimde sevebilseydim hayatım ne kadar başka olurdu diye... şunu sevmek istiyorum, sevdim... buna aşık olmak istiyorum, oldum... kolay söylenmiyor üstad " seni seviyorum ", olmuyor denmiyor yürekten bir çığlık gibi yükselmedikçe.

sevgi kolay değil usta... sabahları onu özleyerek uyanmak, yanındayken bile özlemek, o güldüğünde senin içinin gülmesi, o üzüldüğünde senin için parçalanması, o ağladığında senin kahrolman kolay değil... kontrol edilememezliktir sevgi...

sevgi kolay değil usta... yemek yemesine sevinmek, sigara içmesine üzülmek, üşümesine dayanamamak, terlemesinden korkmak, hem bir seven yürek gibi, hem bir aile şevkati ile sarıp sarmalamak istemek kolay değil... o’ nu içten düşünmek, sen o olmaktır sevgi...

sevgi kolay değil usta... göz göze geldiğinde, yüreğine bir kor düşmesine engel olamamak, dans ederken o dakikaların hiç bitmemesi için dua etmek, o’ nun tenine her sıradan temasında bile, o’ nu ne kadar çok sevdiğini düşünmek ve hissetmek, avuç içlerinin ter kokusunu bile özlemek yokluğunda kolay değil... sımsıcaklıktır sevgi...

sevgi kolay değil usta... gece yatağına girdiğinde o’ nu düşünmek, dualarına o’ nu da dahil etmek, kendinden çok, o’ nun için yalvarmak, dua etmek kolay değil... dualarında o’ na da yer vermektir sevgi...

sevgi kolay değil usta... onunla sadece bakışmayı, dans etmeyi, gezmeyi, elini tutmayı, kokusunu hissetmeyi özlemek değil, yıllar sonrasınıda düşünerek, onla geçecek olan yıllara tatlı bir tebessümle bakmak, onunla beraber yaşlanmayı istemek kolay değil... hayatını ona verebilmeyi istemektir sevgi...

bütün bunlar, kolay değil. bir anda düşünemez, isteyemez insan.



ben bunları düşünüyor, hissediyor ve istiyorsam ve ben buysam. bu kadar kolay değil diyerek, sevgime küfür etme arkadaş... tabii ki kolay değil. kolay şeyler yakışmaz sevebilen insanlara zaten. geceye mahkum olan, gündüz önünü göremez misali, ben sevgime mahkum olmuşum. sevgim benim mabedim. dokunmayın mabedime...

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

insan bir akşam üstü ansızın yorulur tutsak ustura ağzında yaşamaktan

* dizeleriyle anlatmış şair

sevdigine kendinden fazla deger vermektir...

duyguların en güzeli.

<bkz: sevmek fiili>

her yiğidin harcı değildir.

beyninizin size oynayacağı bazen en korkunç bazen en komik oyun. traji komik vak’a dedikleri olayın ta kendisi. yok olmadı bu "aşk"tı. sevmek iidir. sevin kardeşim. ayrıca



<bkz:>aşık olmak

yalnızca yanında olmak yalnızca onun olmak yalnızca onun zevk aldığıyla zevk alıp sevmediğinden kaçmak istersin sevdiğin öylesine sarmıştır aklını fikrini ruhunu ki her şey sana onu hatırlatır yanında iken bile onun içinde olmak istersin! yakınlık bile uzak gelir



sen kaybolursun sende sevdiğin kalır yalnızca, beyninde



onun bakışıyla bakar onun değerlendirmesiyle değerlendirir onun diliyle konuşmaya başlarsın gözün ondan başkasını görmez kulağın ondan başkasını duymaz elin ondan başkasına uzanmaz olur.

kim bilir, sevilmektir! kimileri için...



<bkz: sevilmek>

sevmek inanmaktir. sevmek yasamaktir. sevdigini kendisi gibi, kendinsinden de fazla duyumsamaktir. sevmek sevdigi olmakiyr. sevmekte ikilikler kalkar, bir olmalara gidilir. iki ten, iki kalp, iki gönül yoktur sevgide. tek bir kalp olunur, tek bir yürek olunur. sevmek paylasmaktir. sevdigiyle sevdigini paylasmaktir. sevdigiyle kalbini bölüsmektir. ki tek kalp olunsun.



sevgide son yoktur. sevgiler hiçbir zaman son bulmazlar. biten sevgiler yoktur, bitmis gibi görünen sevgiler vardir. vazgecis de yoktur sevgide. yasandikca yasitilir sevilen. ama kimi zaman icin sevgili için kimi zamansa sevginin bir geregi olarak saklanir bu asklar. vazgecis yoktur, vazgecmis gibi görünmek vardir o yüzden. sevmekte istemek yoktur.



sevgilinin oldugu yerde son bulur istekler. birsey varsa istedigin bu senin için degil, sevgili icin istegindir. ondan o’nun adina istersin. o’nu daha sonsuz sevebilmek için istersin, sevme özgürlügünü istersin. istersin ama bir gün gelir bu isteklerde son bulur. kendinsinden istersin artik.

sevgiliyi sonsuz kilmak istersin. sonsuzluga götürmek, onunla sonsuzluga varmak istersin. bu yolda sevgili olur mu? olmaz mi bunu sevgilinin istegi belirler. sevmek sevgiliden sevgiliyi istememeyi ögrenmektir. sevmek sevgiliyi sevgili olmadan sevmektir.



sevmek; sevmek istemektir. sevmek beklemektir. beklentilerin buldugu bir duraktir o. öyleki tüm gercekler, tüm dünya silinir gider. ne o’ndan anlasilmayi beklersin, ne onun leyla, ne mecnun,olmasini. bekledigin birsey yoktur sevmeyi becermek disinda.



sevmek gücenmemektir. sevmek sevgililerin hicbir sözüne üzülmemeyi ögrenmek demektir. sevgilinin ölüm hancerine bile hayir dememektir sevmek. onun vurusuna, onun tokadina alinmamaktir. sevgiliden gelen her hareketi ve her sözü kabullenmektir. ihanetlere, hainliklere bile özülmemektir. kendi elleriyle kalbini bir bicak avcuna koymaktir. sevmek, sevmek ölmektir.

sevmek, ölmesini bilmektir. sevgili için yasamatir. onun eli, kolu, kalbi, gözü olmaktir. ama onun artik birseyi olmadigi bir zaman ölmesini bilmektir. sevmek vermektir. sevmek sevdigi için almasini bilmektir. almaya yemin ederek vermektir. ama almalarda kurtaracaksa sevgiliyi almasini bilmektir, sevmek.

sevmek, tükenmektir. sevmekten ölürken tekrar varolmaktir, o sevgiden. sevmek sevgilinin gel deyisine hayir demektir. sevgilinin askiyla bogusurken, yüzerken o ask denizinde sevgilinin uzanan eline hayir demektir. sevgilinin bakan gözlerine bakmaktir, sevmek. aglayan gözlere sefkat ve tebessümle yanit vermektir.



sevmek, sevgili olmaktir. sevgilinin yüzündeki gülücük olmaktir. onu yasamaya döndürecek bir damla su olmaktir. sevmek sevgilinin limani olmaktir. sevmek sevdiginin cani olmaktir. onun ölümü isteyebilecegi cani olmaktir.



sevmek, yangin olmaktir. yanmaktir, kor olmaktir. dag olmaktir, evren olmaktir. hersey olmaktir, hiç olmaktir. alev olup girmektir gönüllere. sevmek yürümektir gönüllerde. sevmek, güvenmektir. sevmek onaylanmaktir. sevmek sevgiliye bir nefes gibi, bir ses gibi yakin olmaktir.sevmek çok otelerde olsa bile yasamak ve yakin olmaktir sevgiliye.



yalinliktir, dogalliktir, özdenliktir sevmek. yalansizlik, içtenlilik, ölümsüzlüktür sevmek. ilk insanin, havva’nin adem’in safligini ve temizligini, çoçuk masumlugunu tasimaktir sevmek. gözyasi olmaktir, yagan yagmur olmaktir. bir sonbahar mevsiminin sari yapragi gibi yalniz olmaktir, sevmek.sevgilisizken sevgiliyi sevmektir





sevmek bir olmaktir. sevmek yasamaktir. ve sevmek inanmaktir. sevmek bir baskasinin hayatini yasamaktir. sevmek sevmesini haketmektir. sevmek, sevgilinin baktigini yerde, sustugu yerde olmaktir. sevmek sevgilisiz gecen gecelerin sabahina varmaktir. sevmek saz benizli sabahlarda yagamaktir sevgiliyi.



sevmek sevmesini bilmektir.

sevmek ölmesini bilmektir.

sevmek sevmek olmaktir.

ask olmaktir.



ask bir kere sevmektir. sevmek askin kendisi olmaktir...

saf ve samimi oldugu zaman en guzel duygulardan biridir.

<bkz: süt içtim dilim yandı>

kötü bir yanı kişisel olmasıdır. dünyada zibilyon tane insan varsa zibilyon tane farklı değer yargısı vardır ve zibilyon tane de farklı sevgi tanımı vardır. dolayısıyla sevmek, bağlanmaya dönüşmediği sürece güzeldir. aksi taktirde hayalkırıklığı kaçınılmazdır.

<bkz: seveni sikerler sikeni sikerler>

<bkz: ben bugün bunu gördüm>

bazen beklemektir sevmek;

ne kadar bekleyeceğini bilmeden.

bazen fedakarlıktır sevmek;

sende olanı bile verebilmek.

bazen yanlızlıktır sevmek;

ıssız yollarda tek başına yürüyebilmek

bazen affetmektir sevmek;

anne şefketi taşımaktır yüreğinde

bazen ağlamaktır sevmek;

kimseye göstermeden gözyaşını

bazen yeniden doğmaktır sevmek;

tertemiz,günahsız ,çırılçıplak

bazen özlemektir sevmek;akreple yelkovana düşman olurcasına

bazen yorulmaktır sevmek;

kan ter içinde peşinden koşarcasına

bazen sabretmektir sevmek;

ne kadar yaramaz olsada

ve korumaktır sevmek;

arkasında dimdik durabilmek.

sevmek zor iştir...gerçekse eğer, çok zor iştir...

çok klasiktir sevmek hakkındaki sözler,tanımlamalar.* hayattaki en önemli duygudur.sevmek karşılık beklemeden iyilik yapmak, o yanındayken bile onu özleyebilmektir, bizi hayatta en çok sevenlerin bizi büyütenlerin yüzlerine bakınca ağlamak yüzündeki her kırışıklıkta onun üstünde bıraktığımız yükü görebilmektir.arkandan vuranın, iftira atanın yüzüne bakınca kin duygusunun yok olmasıdır sevmek ,yaradana saygıdandır sevmek.duygularını belli etmemektir sevmek iyi günde değil kötü günde yanında olmaktır, destek olmaktır.unutmamaktır sevmek ,zamanın olmasa bile yaratmaktır ,konuşmadan anlaşabilmektir, tanımadığın birinin hakkında iyi düşünübilmek, olanda hayır vardır demektir.inanmaktır...

*



kişi sevdiğiyle olmak ister!.



sevdiğinin haliyle hallenir… sevgisi kadarıyla, onunla yaşar!.



sevginin ne olduğunu tam olarak bilemediğimiz için, çoğunlukla, “beğeni” ile “sevgi”yi birbirine karıştırırız...



“beğeni” yanında “sahip olma” arzusuyla açığa çıkar!.



bir nesneden hoşlandığında, beğendiğin şeye sahip olmak ve üzerinde tasarruf edebilmek arzusuyla yaşarsın…



bu tüm mahlukatta çok yaygın bir duygudur!.



kimi, beğendiğini cebine sokar; kimi beğendiğine tasma takıp yanında taşıyarak onunla hava atmak ister; kimi yakalayıp inine sürükler… her mahluk yaradılış fıtratına göre, beğendiği üzerinde tasarruf etmek ister.



“sevmek” ise bundan çok farklıdır…



sevince, yalnızca sevdiğin için yaşamak istersin!.



yalnızca yanında olmak, yalnızca onun olmak, yalnızca onun zevk aldığıyla zevk alıp, sevmediğinden kaçmak istersin! sevdiğin öylesine sarmıştır aklını, fikrini, ruhunu ki, her şey sana, onu hatırlatır; yanında iken bile onun içinde olmak istersin!… yakınlık bile uzak gelir sana!…



sen kaybolursun, sende; sevdiğin kalır yalnızca, beyninde!..



onun bakışıyla bakar, onun değerlendirmesiyle değerlendirir, onun diliyle konuşmaya başlarsın!. gözün ondan başkasını görmez, kulağın ondan başkasını duymaz, elin ondan başkasına uzanmaz olur!.



her an sana sahip olmasını; varlığının, tasarrufunun her an üzerinde olmasını, her an seni kucaklamasını istersin!… bedensel yakınlık bile, korkunç uzaklık gibi gelir sana; ve onunla tek bir beden, tek bir ruh, tek bir şuur olmayı dilersin!.



sevgi, fıtratın müsait ise, sevdiğinde yok edesiye yakar seni; ve gün gelir kaşında-gözünde, yüzünde-dilinde sevdiğini görürler de, “sen o olmuşun” derler!



beğenen sahip olmak ister…



seven ise sevdiğinde yok olur; feda eder her şeyi sevdiği uğruna!.



bazılarının da sevgi kokusu sürülür üstüne; “aşığım” sanır!. ama sevdiği uğruna, fedakarlık etmeye gelince sıra, o koku siliniverir üzerinden “kopamama” sabunuyla!.



parasından kopamaz… mevkiinden kopamaz… yakınlarından kopamaz… içinde yaşadığı ortamın güzelliklerinden kopamaz… “etraf”tan kopamaz!.



derken kusurlar belirmeye başlar sevdiğini sandığının üzerinde… eksiklikler görmeye başlar, yetersizlikler görmeye başlar… bunlar önce acıma duygusuna dönüştürür sevgisini; uzaktan acıyarak seyretmeye başlar… sonra tatlı bir anıya dönüşür, sevgi sandığı duyguları!. bu tecrübe gösterir ki, onun fıtratında sevgi programı yoktur!.. beğeniyi, sevgi sanmıştır!..



uzaklaşma ondan gelmemiş de, karşısındakinden gelmişse, bu defa “nefret”e döner “beğeni”; ondan intikam alma duygusu gelişir içinde; ve vicdanla intikam dalgaları arasında bir o yana bir bu yana sürüklenir durur; terkedilmişliğin, uzaklaşmanın, layık olmadığını yaşamanın sanısı içinde!..



oysa yalnızca, fıtratında olmayan gerçek sevginin sonuçlarını yaşamaktadır!. cüzdanı için, güzelliği-yakışıklılığı için, kendisine hoş gelen huyları için, mevkii-koltuğu için, ilmi için beğenmiştir; sevdiğini sanmış; sahip olamayınca da arzusuna erişememenin düş kırıklığı içinde kopmuş; yalnızca çıkarları doğrultusunda yaşamayı tercih etmiştir…



seven ise göze almıştır kopmayı… dışlanmayı… paradan-puldan, namdan nişandan, dosttan akrabadan uzak kalmayı…



fıtratından gelir sevgi!. kulluğu sevmek üzeredir!. onunla, sevmeyi yaşamak istediği için yaratmıştır onu yaratan… o yüzden kopar anadan-babadan; dünyadan paradan!



seven, karşılıksız sever!…



beğenen karşılığını ister!.



benim istediğim gibi yaşarsan seni boğarım sahip olduklarıma, der beğenen!..



onun zaten fıtratında yoktur sevgi, bilmez aşkın ne olduğunu!.. ne üzere yaratılmışsa, odur tüm meşgalesi… karınca gibi çalışır; maymun gibi çiftleşir; aslan gibi yavrularına sahip çıkar… ama pervane gibi sevemez!. atamaz kendini ateşe!.



sevgi sonunda yanmayı getirir!.. beğeni ise sonunda kaçmayı!.



beğenen mahlukat çoğunluğuna göre, “sevgi” delilikten bir türdür!.. anlamazlar onlar, sevdiği uğruna, etraf ne derse desin deyip, her şarta katlanmayı! ve “delillik bu” derler



beğenme bir tür “hobi”dir!… bazen ömür boyu sürer, bazen bir kaçyıl, bazen bir kaç ay!..



sevgi bir ömür boyudur!… bitmez, tükenmez, bazen durulur, bazen coşar ama hiç gerilemez!.



içinde, özünde hissedilip açığa çıkaramadığını karşısındakinde bulduğun anda onu sevmeye başlarsın... özünde sevgin kadardır karşısındakine aşkın!..



çoğunlukla karşısındakinden, ondakinin yüzünü göstermesinden gelir sevgi insana!..



bazen de özünden gösterir yüzünü o!… o zaman onlar için derler ki, “allah’a aşık oldu”!..



“kendine seçtikleri”dir sevenleri bir çehreden!… özünden sevgiyi yaşayanlardır, “mukarreb”leri!…



hünerlerini sergilemek için yaratmıştır herşeyi…



sevmek için yaratmıştır sevilenleri!.



gözlerinde seyretmek için gözleri olarak yaratmıştır “aşk”ı yaşattıklarını!..



avam anlamaz ve bilmez bu aşkı!. bunun aşk olduğunu!..



oysa gerçek “aşk” o’nun ateşine pervane gibi atılıp; varlığını o’nda yitirip; o’nun “baki”liğini yaşattıklarıdır gerçek “aşık”lar!..



özel bir fıtratla gelmişlerdir onlar, “aşık” olmak için!.. yaşamları boyunca bir değer taşımamıştır dünya ve içindekiler!.. parmaklarını bile kıpırdatmamışlardır dünya için!. “allah de ötesinde bırak onları hevalarıyla oyalansınlar” hitabına maruz kalmıştır programları; ve hücrelerine nüfuz etmiştir bu hitap!..



gerçek anlamıyla onlar “yaşarlar aşkı”; “yaşar onlarda aşkı”; sever, acır, merhamet eder onlarda kullarına; çünkü bu sıfatlar için yaratmıştır onları!..



var gel dostum, biz dönelim dünyamıza; bu masal gibi gelen sözler yeteri kadar ıslattı bizi!… şimdi kurulanmak zamanı!.



dönelim dünyamıza, koşalım, çalışalım, didinelim; insanları sevindirmek için onlara bir şeyler verelim; ve gönüllerini hoş etmek için güllabicilik eyleyelim!..



sonra da, bunları hep “tanrı –pardon allah- için yapıyoruz!” diyerek vicdanlarımızı tatmin edelim!..



gönül “aşk” için yaratılmamışsa, neye yarar bunca demek!…



iyisi mi, “hobi” kabilinden “dinle ilgilenip”, günümüzü gün eylemek!.



ahmed hulusi

işteşlik kazandırılınca zevkli *, edilgen yapılınca hoş olan * ama tadı sadece etkenken anlaşılan** fiil.