lafmacun org

uzun zamandır görüşmeyen 2 arkadaş birbirlerini görürler , pek samimi olmasada aradaki bağ sebebiyle böyle cümleler kullanılır ,

hey dostum nerelerdeydin görüşemiyoruz , seni gördüğüme sevindim , görüşelim arayı açmayalım , diye bir muhabbet döner arkasından nerden çıktı bu karşıma tripleriyle olay mahalinden ayrılınır.

samimiyetini yesinler senin. gözlerin beni gördüğüne inanmakta hala zorluk çekerken, kollarında bi başka aşığın sarılışlarını taşırken, aklının ucundan geçmek için vize almam gerekirken, sen beni gördüğüne sevinebiliyorsun. bu yalanı söylemesen, ben de okuldan getirdiğim o sevincimi yaşamaya devam edecektim. bu samimiyetsizliğin soğurdu her şeyi. -bırakın beni acıtacağım kelimeleri-

sıra sana geldi, ibnetor. msn'de gece geç saatlere kadar takılıp, msn'de kimse kalmayınca "eheheheh naber ya?" yılışıklığından gına geldi. geçen yolda karşılaştık, yine en son görmek isteyeceğin kişiydim, yalanda elini uzatıp; seni gördüğüme sevindim dedim. feyk plastik gülüşünle orda sikerttin beni. yalanını yesinler. bu yalanı söylemesen, ikimizde gerçekliği bilip ona göre suratımıza homurtulu bir "sen de nerde çıktın aq" ifadesi yerleştirecektik. ama sen ne yaptın, saray kibarlığını üzerin takınıp beni hayattan soğuttun.

hiç sevinme piç, sıra sende. neydi lan samimiyetin sınırları aşan, duygusal bakışların? bana bu kadar ihtiyacın olduğunu, bensiz yapamadığını her seferinde söylerken, "lanlı lunlu" cümlerle daha güzel oluyordu. ne bu şimdi 16.yüzyıl kibarlığı ibne! olum gerek yok böyle şeylere, "naber lan it" diye ekekeke gülüşünle sen bir tanesin.

<bkz: gördüğüme sevindim> *

olayı özetleyen bir şarkıdır kendisi.