lafmacun org

insanın bedenine girmiş olduğuna inanılan soyut karakter

aslında ruh yanlış anlaşılmıştır günümüz insanı tarafından. tarih içinde insan için 3 temel şey düşünüldü. beden-ruh ve ikisinin aracılığını sağlayan nefs ( naphes-eterik beden-enerji beden-perisperi). ruh için zaman ve mekan düşünülemeyeceği için dışardan birşeye girmesi de anlamdışıdır. haliyle ölünce ayrılması da. modern insan nefs ile ruhu karışıtırıp mekan-zaman dışılığı düşünemediği için ruhu unuttu nefse ise "ruh" demeyi uygun buldu. eskilerde ise bu konuda pek çok kişi pek çok cilt doldurdu. ruh maddedışı oldugu için maddesel olarak ve maddeden soyutlanmış kavramlar ile anlatılamaz derler ben de onlara inanırım.

nfk şiiridir.



ya bin yıl, ya bin asır sonra o gün gelecek.

koklarken küllerimi mezarımda bir böcek

o kadar yanacak ki, bir yüksüklük toprağım,

yerden bir damar gibi kopup fışkıracağım!

ve birden bakacağım, her tarafım bitişmiş,

başım, toprak altında bir maden gibi pişmiş.

nefesten daha ince bir ipek kumaş derim;

fosfordan daha parlak, ince uzun ellerim.

dalacağım kendimin hayran hayran seyrine,

diyeceğim: bu dönen şeyler eski yerine,

benim diye baktığım şeyler miydi bir zaman?

külümün rüyası mı yoksa gördüğüm?.. aman!

başımda açılacak fanilerin seması,

ve onların toprağa gerçek diye teması,

bir tatlı vehim gibi içimi bayıltacak;

toprağın, koşacağım, üzerinde yalnayak;

şehrin, dolaşacağım kuş gibi etrafında;

bir beyaz hayaletin upuzun çarşafında,

gezeceğim, doğduğum evin odalarını.

geceleyin, koskoca şehrin lambalarını,

bir keskin üfleyişim söndürmeye yetecek;

korku, şehrin çelikten sesini tüketecek.

herşey susacak o an, çalınacak kapılar;

kiremitleri yaprak yaprak alan bir rüzgar,

ağzımdan haykıracak, uzun, gizli, çapraşık...

erişilmez fikir ki, düğüm düğüm dolaşık...

sarıldıkça boşanan yumak, çözülen demet;

başı görünmez hayal, sonu gelmez nedamet...

bedeni tamamlayan , ona anlam katan soyut kavram.

ya benimsin ya topragin sozunun asil sahibi.

ispatı olmayan bir kavram. bir varsayım.

herşeyin özü ve mahiyetidir. zi hayat, zi şuur, zi cevher sahibi ve vucud u harici giydirilmiş bir kanun dur.



- yerçekimi kanununa vucudu harici giydirilse; ruh olurdu.



- ruhumuzun vucudu haricisi çıkarılsa hayatın kanunu olacaktı.

beden ülkesinin sultanıdır. varlığının zarureti icraatları ile bilinir ve anlaşılır ama mahiyeti bilinmez.

isimsel olarak;

erkek : ruh

kız : ruhsar

hastalanınca düzelmesi,tadavi edilmesi en zor şeydir ruh..zira bir yerinden açıp bakamıyor,ameliyat edemiyor,marazı neymiş anlayamıyor,göremiyorsun..

adı kimine göre benlik olan.

<bkz: tin>

cüneyt çakım kişisinin pek güzel şarkısıdır.ayrıca asıl anlamıyla ise ruh;sahip olduğumuz tek şeydir.övüneceksek emanet bedenlerimizle değil ruhlarımızla övünebilelim.

saglıklı olup olmadıgı tartısılan bir arastırmaya göre 22 gram olduguna inanılan ve cansız bedenin kendisini bulmasını saglayan,bedenden önce yaratılan varlık...



cenabı allah ruhları yarattıgı vakit onlara hitaben elestu bi rabbikum yani ben sizin rabbiniz degil miyim diye sordu...



<bkz: ne zamandan beri müslümansın ?>

<bkz: geceleyin konusulan konunun eninde sonunda ruh vs hikayelerine baglanması...>

bir beyaz hayaletin upuzun çarşafında,

gezeceğim, doğduğum evin odalarını.

geceleyin, koskoca şehrin lambalarını,

bir keskin üfleyişim söndürmeye yetecek;



gibi insanın o an ruhunu hissetmesi, hatırlaması,bedensiz kendini düşünmesini sağlayacak hatta o anı yaşamış gibi hissettirecek, kendini bir anda o boyutta bulmuş gibi sandıracak kadar etkileyici dizelere sahip bir necip fazıl kısakürek şiiri.dizelerde dediğin gibi ya bin yıl ya bin asır sonra o gün gelecek! ruhun şadolsun üstad.

21 gram olduğu söylenmekte . hatta bununla ilgili birde film var imiş.

ruh diye bir şey yoktur. bu küçük çocukları korkutmak için uydurulmuş bir şey, öcü gibi, michael jackson gibi. *