adada tek başına geçirdiği yıllar içerisinde hayatın mucizelerini daha yakından inceleme fırsatı yakalayan robinson crusoe'un imana gelip cuma namazına başlamasını ele alan eserdir.

fakat hangi günün cuma günü olduğunu tam olarak belirleyemeyen yalnız adam " allah kabul eder umarım " diyerekten namazına başlamış olsa da cuma namazının cemaatle birlikte kılındığını da bildiği için etrafındaki odunları toplayıp " yukarıdan insan gibi gözükür belkim " diye düşünüp safları sıklaştırdığı da bilinmektedir.

cumaya gittim gelicem derken karışıklığa yol açabilicek durumdur. çünkü cuma isimli diye bir ada sakini vardır. onun klübesine mi gitti namaza mı gitti anlaşılamaz. gerçi diğer cuma da müslümansa o zaman cumayla birlikte cumaya giderler orası ayrı. zaten cuma müslüman ismi, kesin müslümandır.

kurban kesmesi kendisi için en hayırlı olanıdır. ayrıca o kadar evcil keçinin zekatı nasıl ödenir kime ödenir merak konusudur.

<bkz: serap ezgü ile biz bize>