lafmacun org

insana huzur veren, her notası ayrı bir güzel, dinlerken onlarca düşüncenin akıllarda dolaşmasına ortam hazırlayan enstrüman.

ilk kez 1711 yılında bartolomeo cristofori tarafından yapılan klavyeli enstrüman. adını, italyanca hafif * ve güçlü * * sözcüklerinin birleşmesinden almıştır. daha sonraları yalnız piyano olarak anılmıştır.

güzel bir şaka objesidir. bu şaka için piyanonun kendisine değil, sadece ismine ihtiyaç vardır.



ortamda ahmet’i iyi tanımayan bir kişiye ahmet’in babasının iyi bir piyanist olduğu söylenir. ahmet ortama intikal ettiğinde konu sazanı hemen atlar; "vay ahmet, baban piyanistmiş senin". ortamdan ağlayarak kaçan ahmet’ten sonra ilgili sazana durum şöyle özetlenir; "evet, babası piyanistti ama elim bir kazada parmaklarının tamamını kaybetti". artık sazan kendini bok gibi hissetmektedir. "amuna goduklarım, niye söylemiyonuz baştan" diyip ahmet’ten özür dilemek binbir türlü maymunluklara başvurur. çok sonra kendisiyle taşak yapıldığını anlar, çünkü ahmetin ahmet babasının parmakları sağlamdır... ayrıca bırakın piyanoyu, düdük bile çalamayan bir adamdır.

1700’lü yıllarda italya - floransa’da bartolomeo cristofori’ tarafından yapıldı. cristofori’nin en büyük başarısı, piyano’nun temel mekanik sorunu olan, çekicin tellere vurması anında sesin çekicin etkisi ile sönümlenmemesi ve çekicin çok çabuk bir şekilde tellerden ayrılarak notanın yeniden çalınabimesi sorununa bir çözüm üretmesidir.