lafmacun org

elif şafak romanı.

gizli saklı anlamındadır.

elif ablamın bi ton ödül aldığı roman.henüz okumadım ama okuyacağım.

<bkz: pinhani>

cümle içinde kullanmak gerekirse:



gamım pinhan dutardım ben dediler yare kıl ruşen

disem ol bi-vefa bilmem inanır mı inanmaz mı?-------->fuzuli

yazar elif şafak’a 1998 yılında mevlana büyük ödülünü kazandıran romanının ismidir.

mükemmel bir elif şafak romanı. anlatım, kelimeler ve konu bu yazarın her kitabındaki gibi çok efsunlu.

istanbul küçükyalı’da bir restoran.

isme önem veren hatta isimleri büyücü ilan eden elif şafak’ın içeriğiyle adının birbirini çok iyi tamamladığı romanıdır. ikilimler içinde olanlardan bahsederi bu çeşitli sorunlara yol açar ve bundan kurtuluş bir giz ile olur, yani "pinhan" ile.

dört bölümü bulunan kitabın bölümleri şu beyitlerle başlamaktadır.



zifiri bir halka idi toprak,

yıldızlara sığınırdı bazen...



bu bab toprak ahvalin beyan eder

ki tabiatı soğuk ve kurudur





firuzefam bir halka idi hava,

güneşi perdelerdi bazen...



bu bab hava ahvalin beyan eder

ki tabiatı sıcak ve rutubetlidir





şarabi bir halka idi ateş,

kanına susardı bazen...



bu bab ateş ahvalin beyan eder

ki tabiatı sıcak ve kurudur





sarı bir halka idi su,

rengiyle dalaşırdı bazen...



bu bab su ahvalin beyan eder

ki tabiatı soğuk ve rutubetlidir

elif şafak romanıdır. kitabın arka yüzü:



döndü halka/ döndü olanca hızıyla/ toprak ki siyah bir halka idi/ ve geceye saklanırdı bazen/ tuttu su ile karıştı/ su ki sarı bir halka idi/ rengiyle dolaşırdı bazen/ tuttu toprağı kucakladı/ eğildim suya baktım/ suda kendimi gördüm/ kendimi sen sandım/ sarılmak için atıldım/ köprüye hıncım yalan imiş/ onu yıkarken suya karışan/ ben oldum

bir de baktım ki/ ben ben değilim artık/ suretim baska bir suret/ ismim bir başkasının ismi/ gönlüm ne yöne akar/ ben ne yöne/ verdiğin emaneti yitirdim yollarda/ hata ettim/ kusur ettim/ affola...

elif şafak

elif şafak’ın diğer eserlerini bilmiyorum ama pinhanın bir akademisyenin elinden çıktığı çok belli, bir tutukluk var bu romanda, her ne kadar roman akmaktan bahsetse de..belki bunda romanın konusunun da payı vardır, saygı ve özen isteyen bir mevzu çünkü.
ancak bunun haricinde, çok fazla kusuru yok, hatta beni içine çekmeyi başarabilmiş ki tamamını okuyabildim, yoksa yarıda bırakıveririm bir romanı.
ebruyu anlattığı bölüm etkileyiciydi, hatta belki sırf bu yüzden, bir süre ebru sanatıyla ilgilendim.
kitapla ilgili tuhaf bir anım da şu, türkiyenin güneyinde, yazın, ormanlık bir alanda okuyordum romanı, yalnızdım. tam mavi bir kuşun geçtiği bir cümledeydim ki, mavi çizgili bir kaç kuş kondu etrafıma.. afalladım o an, kitap zaten gizemli bir konuyu işlediği için,o anki ruhhalim belki daha da çok ürpermeme sebep oldu.
karanlık bir kitap. fakat güzeldi..

bir de,
"verdiğin emaneti yitirdim yollarda
hata ettim, kusur ettim, affola.."