lafmacun org

cemiyette pişiyorum adlı grubun şarkısı.

tüm dostları kandırdım.
tüm anılar çöpte.
artık oyun değil.
bilmiyorum niye?
bıraktığım ardımda...
ardım kaldı aklımda...
aklım kaldı baktım da...
bir bok yokmuş aslında.
ey peynirli pasta.
seni yedim,günler geçti.
anlamadım,günler geçti.
telef oldum,günler geçti

386 günde 337 entry giren 1. nesil yazar.

baya eski lafmacun org yazarı, hoşgelmiş.

biraz garip oldu ama, böyleyken böyle. ben de anlamadım, bu kadar zaman unutulmuş olamaz herhalde, galiba, sanırsam.

bugüne kadar nickaltı başlığına hakkında bir şeyler yazılmadığına göre sessiz ve derinden giden bir yazar(mış).
nick mutasyonuna da uğramış olabilir.

unutulan yazar zıbırtısı.
nevermind
*

ex aşkım yazar kişisi.sözlüğe bile entry girmek istemiyorum çünkü bana onu hatırlatıyor.bundan her entryimi peynirli pasta da beni bıraktı diye bitircem.severdim bir ara kendisini...

edit:peynirli pasta da beni bıraktı.

sıcak sıcak edit: ben kendisiyle konuşmuyorum.

böyle bir sevimlilik, böyle bir sempatiklilik, böyle bir güzellik.. 'aman allah ım' diyorum bunu görünce, 'bunu yaratan ya rab nasıl bir teknoloji kullanmış da bütün güzellikleri bir araya toplayabilmiş' diyorum..

hatta bazen gözlerine bakmaktan o kadar yorgun düşüyorum ki, ağzımdan salyalar akıta akıta uyumaya başlıyorum cafelerde, sinemalarda..

ama yine de alamıyorum gözlerimi o sevgi dolu bakan bir çift gözünden..

resmen çılgın bu.. çılgın.. ismi falan geçince 'sanırım çıldırıyorum' falan oluyorum ben.

<bkz: cheesecake>

istanblue nickli yazarla imkansızları oynuyorlar. aslında feci yakışırlar, ikisi de iyi ve hoş insanlar ama hayat her zaman adil olmuyor. peynirli pasta'nın feci zengin olması işi çok zorlaştırıyor, istanblue da fakir demiyorum ama davul bile dengi dengine. bu biraz türk filmimsi bir hikaye lakin bu film sadece benim için mutlu sonla bitecek; peynirli pasta bana kalacak. çok ısrar ederse istanblue'yu da kumam yaparım.

acayip biri, tanışıyoruz.

receb ayında doğmuş ( islami takvime göre. şeriat mensubu bir vatandaşım ben ) bir übermenşin akşam ezanına mütababık, kuzenlerinin isteği üzerine yaptığı pasta.

beş vakit namazında, niyazında insanlar bilirler ki, peynirli pasta, cami avlusunda alınan abdesten sonra, ezanın da verdiği gaz ilen, hızlıca giyilen çorabların ıslanmasını takib eden ayakkabı topuğunu ezme sekansında bir müddet kapalı alanda kalmış iki günlük çorablı ayak kokusuna doyduğu anki kokuya özdeş aroması ( e220 asid önleyici ) ilen özel bir yer kaplamaktadır hayatta. seviyoruz, yiyoruz.