s b d h i k r

önemli konular

· laf engine v6

ozleyememek

1.

özlem eksikliği (!) ya da olmaması durumu. (tanıma gel)

özlem: ? vala bunu bilmiyor ben siz türkler ne diyor (?)

"""şimdi burdakiler bir hönkürme felan değil, sadece özleyememek bazı bazı kişisel, bazı bazı azınlık bir grubu ifade ettiğinden belki birkaç kişinin içsel tanımını yaparım umuduyla yazıyorum."""

bu durumun (özleyememek) aileden geldiğini düşünerek analiz yaptım. evet! kendime...

annemin eksikliğini bilerek, babamın annemle meşgul olmasını da anlayışla karşılayıp hep yalnız büyüdüm dolayısıyla alıştım tenha bir eve. biraz sessiz biraz içe kapanık yaptı beni. ailemden benim ayrılma zamanım gelince hissettiğim şeyin kelime olarak karşılığını bulamadım.

sonuçta kelimlerle bu kadar oyun yapamıyor insan küçükken ufacıkken. anne anne baba baba... o kadar!

birisi bir yakınını "özledim" diye anlattığında gözünün içine baktım. bu kelimeye alıştığım zaman kullanma sorunu yaşadım çünkü içimde eksiklik hissi yoktu ki kullanaydım.

evet, zamanla bir eksiklik hissetmeye başladım, çünkü zaman geçtikçe insanları tanımaya, evimdeki ve dışardaki muamelenin farkını görmeyi öğrendim öncelikle. tabii özlemin ne olduğunu bilmememin sebebi sevgi görememek değil özleyebileceğim bir yaşamı göreceğimi bilemememdi. yalnızlıktı ve küçüklüğün verdiği unutkanlıktı. ee haliyle böyle oluyordu etkisi. özleyememek!

hayatımda özlemek için fırsatım da olmamıştı, özleyecek insanlarım da uzakta olmamamışlardı. sanki tekrar insan olabilmek gibi. uzaylı gibi ortalıklarda gezmek gibi.

özledim seni diyebilmek, hislerime özlem diyebilme zorluğundan sonraki en zor şeydi.

özlem kelimesini inceledim belli bir süre, birini özledim diyip aramak, mesaj yazmak, sesini duymak istemek, görmek istemek vb gibi şeylerin içinde olduğunu kendim yaşadığım zaman anladım işte o zaman özlem kelimesine tanımlar girdim. anlamlar yükledim.

hissetmesi bile zorken "ben insan mıyım hülen" diye kendimi sorgularken... hala bir sorun var! gerçekten sevdiğime emin olduğum can ciğer kuzu sarmalarımdan uzak kaldığım günlerde biraz daha hisli kurbağa olmalıyım, hislenip yırtınmalıyım diyorum. diyorum ama olmuyor. özlemiyor özleyemiyorum.

<bkz: özlemek istemek>

   anathema   08.09.2008 20:35
   #1025464
2.

özlemekden yoksun (!) insanların bahanesi.özleyememek ne ulan.özlemedim de siktir git.

   cankiriklari   08.09.2008 20:46
   #1025474
3.

bir insanın adının mahmut olması gibi bir şey herhalde.

   kaamos   08.09.2008 20:49
   #1025476
4.

özleme vaktinin gelip çattığını haber veren sensör yanar, hani şu ayrılık vaktiyle eşleşen. heh işte. bütün şarkıların 'o'na adanmasından kelli her cümlede "bühüü bizim şarkımızdı buuğ, fırk :(" ile haşır neşir olunur. salya sümük gezilir, acı iliğine kadar yaşanır. hayatın merkezine güzeeeelce oturtulur bu bir buçuk acılı güfte. günler, haftalar, aylar derken dibine kadar yaşanan acı kaybolur gider. işte özleyememek denilen gudubet şey burda kendini var eder. sana onu hatırlatan her şarkıda özlem duyabilmek için kendini kasarsın ama, ı ıh çoook eskide kalmış gibi hiçbir şey hissettirmez sana. ekside kalmıştır çünkü. *

   zemheri   08.09.2008 21:00
   #1025485
 

yazdır