orhan veli

seni dunyanin merkezine koymaz basit bi insansindir onda siradan sokakda elleri cebinde dolasmak bile sana mutis bi haz verir

aglasam sesimi duyar misiniz misralarimda
dokunabilir misiniz gozyaslarima .......
seklinde baslayip devam eden siirine ozellikle dumur oldugum sair.

bekliyorum
oyle bir havada gel ki,
vazgecmek mumkun olmasin!

sait faik’in kendisiyle ilgili anılarından:

"mustafanın meyhanesinde kavaklıdere nin başındayız.
-sence en büyük şair kimdir orhan?
-fuzuli
ikinci şişenin ikinci bardağındayız.
-fuzuliden sonra?
-fuzuli mi, kimmiş o? bırak o avuç açmışlardan..
ben yanımdaki, dilimin hiç avuç açmamış şairine bakıyorum.
-dilimin en büyük şairi sensin, diyorum.
diyorum amma hafifçe alay etmiyor değilim. çakıyor kerata:
-hadi ordan it, diyor.
ömründe hiç küfür etmemiş, çelebi orhan veliyi nihayet kızdırabildiğime memnunum. hayır kızmamıştır, sahiden iyi şair olduğunu söylediğime kızmıştır.."

şairlerin "genç şair" diye adlandırıldığı yaşlarda yüz yıllardır değişemeyen edebiyatımızın tarihinde gördüğü ve göreceği en büyük devrimi yapmış, yine "genç şair" diye adlandırılan bir yaşta kendi deyimiyle son güneşi batmış olan büyük şair.

13 nisan 1914 yılında istanbul'da doğan orhan veli, 1932 yılında ankara gazi lisesi'ni bitirdi. daha sonra 1935'de istanbul üniversitesi edebiyat fakültesi felsefe bölümündeki öğrenimini yarıda bıraktı, ankara'ya giderek ptt umum müdürlüğü'nde çalıştı (1936-1942), milli eğitim bakanlığı tercüme bürosu'na memur oldu (1945), oradan ayrılınca (1947) yaprak dergisi'ni çıkardı (1 ocak 1949'dan 15 haziran 1950'ye kadar 28 sayı çıktı, son yaprak adlı özel bir sayı ölümü üzerine arkadaşları tarafından çıkarıldı).

14 kasım 1950 tarihinde beyin kanamasından öldü ve rumelihisarı mezarlığı'na gömüldü. kişiliğini belli eden ilk şiirlerini arkadaşları oktay rıfat ve melih cevdet�le birlikte varlık dergisi'nde yayımlamaya başladı, büyük bir ilgi gördü; sağlığında kendinden çok bahsettiren şair oldu. şiiri bir takım kalıp ve klişelerden, şairanelikten, yıpranmış benzetmelerden kurtararak, daha kısa daha basit bir şekle soktu; yalın bir halk dili kullandı, gündelik sözlerle zaman zaman, büyük yergi ve espriden faydalanarak, gündelik yaşantılar üzerine yazdı.

http://www.kimkimdir.gen.tr/kimkimdir.php?id=375

gün olur

gün olur, alır başımı giderim,
denizden yeni çıkmış ağların kokusunda.
ÅŸu ada senin, bu ada benim,
yelkovan kuşlarının peşi sıra.

dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
çiçekler gürültüyle açar;
gürültüyle çıkar duman topraktan.

hele martılar, hele martılar,
her bir tüylerinde ayrı telaş!...

gün olur, başıma kadar mavi;
gün olur başıma kadar güneş;
gün olur, deli gibi...


orhan veli

kaynak: www.siir.gen.tr