lafmacun org

eskiden;
konu olan sözlükte yazar olanlara ,
şimdi yazmayanlara bir serzenişdir.

<bkz: zaman bu zaman>

eski yazarlar... efendim, bildiklerimi aktarayım; lafmacun için ve lafmacun’da kalmak için onca çaba harcadıktan sonra dahi geyikten geçilmeyen bir sözlükle karşılaşınca her girdiklerinde, daha seyrek girer oldular ve uludağ sözlük, itü sözlük gibi hem iç dinamizmi daha yüksek olan hem de öğretici entarileri daha fazla olan sözlüklere kaydılar. ara ara nostalji yaparcasına lafmacun’a girdiler ama şekil dışında olumlu bir değişiklik göremediler.hatta eski ortamını dahi aradılar lafmacun'un; tematik ağırlıklı ama sıcak ortamını.

'nerede' kelimesinin yazılışını bilen (nerde değil), 'terk etmek' (doğru) ve terketmek (yanlış) ifadesini doğru şekilde yazabilen, gramer farkından azıcık anlayan yazarların olduğu sözlüklere göç etmişlerdir belki.

anlayalım artık canolar; maharet eski olmakta değil, sade ve düzgünce yazabilmekte.

not: yeterince eskiyim olum.

tartışmakta beis görmeyen, (seviyeyi alçaltmadıkça ya da kendileriyle çelişmedikçe) tartışmanın oldukça olumlu getirileri olan bir eylem olduğunu bilen yazarların yokluğunu anlatan hasret ifadesi.

belki de kendileriyle çelişmeyen yazarlardı.

tartışmanın dozunu çok iyi ayarlardı onlar. bazen tartıştıkları bile belli olmazdı. zaten tartışmazlardı da çok.

nerde: "e" ses düşmesi nedeniyle meftaaaaolduuuu.
bey(i)ninde misali!!

yok! kalmadı azizim.
ortam geyiklere, geyikçilere teslim. bir de dalga geçmeye kuşananlar var!*
hani akıl götte değil bızırdadır misali.
her daim gelen gideni aratır.
ona serzeniştir olsa olsa.

yazarların türkçe yazım hatalarından kaynaklansaydı şu an gelinen durum,
ben asla burada olamazdım. ama hala varım.

<bkz: nerede sözlüğün türkçeyi doğru kullanan yazarları>

hatta tartıştıkları zamanlarda bile tartışmıyormuş gibi yaptıklarından bu tartışmadan birşey anlayamazdık.

hepsi birer melekti yavrum.

hafta sonları pikniklere giderlerdi, ama son adalar gezisinden dönen olmadı ne yazık ki. sade bir törenle andık, bitti gitti.

samipaşazade sezai'ler, recaizade mahmut ekrem'ler, nabizade nazım'lar...
aah aah... hiçbiri yok artık.

açıklıyorum lan, madem öyle..

yazarlar nerede mi? buyrun. (dan dan dan efekti eşliğinde)

6 yazar >>> kirli sözlük

8 yazar >>> fokurfokur

2 yazar >>> ekşi sözlük

1 yazar >>> muğla sözlük

4 yazar >>> yazmayı bıraktı.

bu liste elime bilgi geçtikçe güncellenecektir.

sözlükte moderasyonun olmadığı zamanların şahitleridirler. ciddiyim, bir dönem yönetimsiz idi sözlük ve bu yazarlar oto-kontrollerini kaybetmedikleri gibi diğer yazarları uyarmak ya da onlar tarafından uyarılmaktan çekinmediklerinden olsa gerek saçmalanmazdı bu sözlükte.

ciddi başlıklardaki ciddiyet sürerdi, geyik yapılan başlıklarda da eğlence.
ironik üslup sahibi yazarlar o zamanlar da vardı ve keyifle okunurdu. ne var ki ironik bir entari girmekle saçmalamak arasındaki farkı gayetle iyi ayırt edebiliyorlardı.

diğer bir yazar:feyk olarak yazmaya devam ediyor(bunu da unutmayalım)

hala burada olsunlar isterdim. siz hiç kesmiyorsunuz zira...

akıbetleri şu şekilde olan yazarlardır.
hırant dink: kalleşçe öldürüldü.
emin çölaşan :aydın doğan tarfında kovuldu.
ilhan selçuk: halen terörle mücadele şübesinde sorgulanmaktadır.

edit. ilhan selçuk: tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı.

<bkz: kime neye göre eski>

geri donemem

''dönemem dönemem ne olur ısrar etmeyin dönem
uzanıp tutma elimi bir gün
utanır diyemem ne olur ısrar etme dönemem''

reha muhtar tarzı merak cümlesi, aklıma bu dizleri getirdi. aslında ne yazarlar sevdik zaten hiç yoktular. vardılar belki ama terkeden bizden değildir. herkes kendi güzelliğine baksın! (ben dahil gelişelim özlenebilecek kişi olalım ama hiç terketmeyelim)

<bkz: siktim öldü hepsi>

kabul edin, siz de bunu bekliyordunuz.